“ไม่รับ”
ตัวอักษรบนแผงระบบหยุดนิ่งไปหนึ่งวินาที
ระบบ: [เงื่อนไขเฉพาะของนักสร้างคืออะไร?]
เสิ่นสวินหรี่ตาลง
ระบบเริ่มถามเงื่อนไขของเธอแล้ว
เสิ่นสวินในใจก็ขอบคุณเสิ่นเสี่ยวเยียนผู้เป็นแม่เป็นการส่วนตัวอีกครั้งที่สอนให้รู้ว่า ต่อรองราคาผักต้องลดลงครึ่งหนึ่งก่อน และถ้าอีกฝ่ายรีบขายก็ลดลงสองในสาม
แต่เธอไม่รีบเสนอเงื่อนไขของตัวเอง เพราะวันนี้ระบบผิดปกติเกินไปแล้ว
“สิ่งปนเปื้อนเหวลึก มันเป็นอะไรกันแน่?”
ระบบ: [ผลผลิตจากเหวลึก สัตว์นักล่าที่อาศัยอยู่ในเหวลึกใต้ท้องทะเลของเกาะดวงดาว ก่อความเสียหายร้ายแรงต่อห่วงโซ่นิเวศโดยรอบ]
เสิ่นสวิน: “...”นี่มันก็คือคำอธิบายภารกิจก่อนหน้านี้ไม่ใช่เหรอ?พูดมาเหมือนไม่ได้พูด
เสิ่นสวินขมวดคิ้ว: “เจาะจงหน่อย ขนาดเท่าไหร่? วิธีโจมตีแบบไหน? อยู่รวมกันเป็นฝูงหรือออกหากินตัวเดียว?”
ระบบ: [เมื่อนักสร้างได้เห็นด้วยตาตัวเองก็จะรู้เอง]
เสิ่นสวินมุมปากกระตุก
เห็นด้วยตาตัวเอง? กลัวว่าฉันเห็นแล้วจะตกใจไม่รับเหรอ?
เสิ่นสวินเปลี่ยนคำถาม “แล้วในบริเวณนี้ มีทั้งหมดกี่ตัว?”
ระบบ: [จำนวน 10+ ตัว]
เสิ่นสวิน: ?
สิบกว่าตัว ยังตั้งราคาสูงขนาดนั้น แสดงว่าฆ่ายาก
ฆ่ายาก แสดงว่าอันตรายมาก
เสิ่นสวินหายใจเข้าลึก ๆ ในสมองคิดทบทวนข้อดีข้อเสียอีกครั้ง
“หนึ่ง ฉันคนเดียวความสามารถอ่อนแอเกินไป ต้องการคนช่วย” เธอเสนอเงื่อนไขของตัวเอง
ระบบ: [ดันเจี้ยนนี้จำกัดเฉพาะตัวนักสร้างเท่านั้น]
“งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุยกัน” เสิ่นสวินตอบอย่างเด็ดขาด