เสิ่นสวินยกกล้องส่องทางไกลแบบทหารขึ้นมา ปรับระยะเลนส์ สายตาจับจ้องไปที่ขอบพื้นที่สูงซึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางแอ่งน้ำ
ใต้รากอันหนาแน่นของหญ้าไหมเงินสนธยา มีพรรณไม้สีขาวบริสุทธิ์หลายกอขึ้นอยู่ ใบเรียวบาง รูปทรงคล้ายห้าเหลี่ยม แผ่แสงเรืองรองอ่อนๆ ในความมืดสลัว
[ติ้ง!]
[ตรวจพบพืชที่กินได้: หญ้าทรายดารา ได้รับแต้มการเติบโต 10 แต้ม]
[ชื่อ: หญ้าทรายดารา]
[คำอธิบาย: พรรณไม้ที่ขึ้นอยู่บริเวณรากของหญ้าไหมเงินสนธยา ใบสีขาวบริสุทธิ์ ผิวใบมีผงสีขาวเงินละเอียดเคลือบอยู่]
[ลักษณะพิเศษ: ในตัวพืชมีฟีโรโมนอำพรางความเข้มข้นสูง น้ำเลี้ยงข้นหนืด มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ทาน้ำเลี้ยงลงบนผิวหนังหรือเสื้อผ้า จะสามารถตัดสัญญาณเครือข่ายรับรู้ของพืชชนิดนั้นได้อย่างสิ้นเชิง ป้องกันการตรวจสอบจากภายนอกได้]
[ส่วนที่กินได้: ทั้งต้นกินได้ เคี้ยวแล้วรสหวานชุ่มคอ มีฤทธิ์ฟื้นฟูพละกำลังเล็กน้อยและบรรเทาพิษต่อระบบประสาท]
[ความดุร้าย: ไม่มี]
[ความชอบ: ชอบน้ำ]
[ศัตรูธรรมชาติ: สภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งและอุณหภูมิสูง]
เสิ่นสวินอ่านข้อมูลเสร็จ ก็คิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว
ขอแค่ได้หญ้าทรายดารามา ทาน้ำเลี้ยงใส่ตัว ก็สามารถตัดสัญญาณการโจมตีของหญ้าไหมเงินสนธยาได้แล้ว
ปัญหาตอนนี้คือระยะทางไกลเกินไป ในแอ่งน้ำเต็มไปด้วยตะขาบพันปล้องเป็นฝูง ใครลงไปก็ไม่มีทางรอด
บนพื้นที่สูงยังมีพวกมนุษย์หมอกมายาคนหนึ่งที่กระโดดไปมาอย่างมีชีวิตชีวา