ข้อความจากหลินเฟิงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
“พี่หลินเยว่ พวกเราต่างก็เป็นคนฉลาด ไม่ว่าอยู่ในโลกไหน ความได้เปรียบด้านข้อมูลก็เป็นกุญแจสำคัญ ตอนนี้มีแค่คุณคนเดียวที่เข้าสู่ช่วงการแข่งขันที่สอง และมีแค่คุณที่รู้ภาพรวมของช่วงนั้น ไม่สู้เราสองคนร่วมมือกันล่ะ? คุณแค่ให้ข้อมูล ส่วนเรื่องอื่นให้ผมจัดการ คุณเสนอราคามาได้ตามสบาย”
หลินเยว่จ้องข้อความนั้นอยู่หลายวินาที
หลินเฟิงคนนี้พูดตรงจริง ๆ
ถ้าเป็นคนอื่น ส่วนใหญ่คงเริ่มจากพูดทักทายสองสามคำ หาเรื่องคุยไร้สาระมาเกริ่นนำ ก่อนค่อยวกเข้าเรื่องสำคัญ
แต่หลินเยว่ต้องยอมรับว่า คำพูดนี้มีเหตุผล
ไม่มีศัตรูที่เป็นศัตรูกันตลอดไป มีแต่ผลประโยชน์ที่อยู่ยั้งยืนยง
สถานการณ์ตอนนี้ หลินเฟิงมีทรัพยากร มีช่องทาง และมีหัวการค้า ส่วนหลินเยว่กุมข้อมูลที่มีเพียงหนึ่งเดียวในโลกไว้
ถ้าหลินเฟิงรู้ว่าช่วงการแข่งขันที่สองมีธีมอะไร แล้วฉวยโอกาสกว้านซื้อเสบียงที่เกี่ยวข้องราคาถูกจากตลาดซื้อขาย ในช่วงที่คนส่วนใหญ่ยังติดอยู่ในช่วงการแข่งขันแรก
พอคนกลุ่มใหญ่หลั่งไหลเข้าสู่ช่วงการแข่งขันที่สอง แล้วพบว่าต้องใช้ของพวกนี้ ราคาจะไม่พุ่งขึ้นหลายเท่าหรือ?
ซื้อต่ำขายสูง ใช้เงินคนอื่นทำกำไร กลยุทธ์แบบนี้หลินเฟิงเคยใช้มาไม่รู้กี่ครั้งแล้วในชาติก่อน
พูดตามตรง สมองของหมอนี่ใช้การได้จริง ๆ
ตอนที่คนอื่นยังกลุ้มใจกับดันเจี้ยนตรงหน้าและกล่องสมบัติเพียงใบเดียว เขากลับคิดไปถึงการใช้ความได้เปรียบด้านข้อมูลทำเงินก้อนโตในอนาคตแล้ว