ส่งข้อความออกไป ในช่องแชทเงียบไปสองสามวินาที จากนั้นก็มีข้อความหนึ่งโผล่ขึ้นมา:
"นี่แกมันคนโง่ใช่ไหม? ที่นี่คือที่ไหน? นี่คือเอาชีวิตรอดบนเส้นทางนะ แกจะติดค้างไว้? จะเอาอะไรคืน ปากใบเดียวเนี่ยนะ?"
ฟ่านหมิงคุนโกรธขึ้นมาทันที นิ้วเคาะแป้นพิมพ์รัวเร็ว:
"ข้าพูดคำไหนเป็นคำนั้น ข้าแค่ยังไม่มีของ ไม่ใช่ไม่คืน ท่าทางแบบนี้หมายความว่าไง?"
"หมายความว่าไง? หมายความว่าแกมันโง่"
"ใช่เลย คิดว่ากระดาษขี้ของตัวเองใช้แทนเงินได้สินะ"
"สมองฝ่อ…"
สีหน้าฟ่านหมิงคุนเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง นิ้วเคาะเร็วขึ้นอีก:
"พวกเราก็เป็นคนจีนด้วยกัน ออกมาเผชิญโลกกว้างช่วยเหลือกันหน่อยเป็นไร? ถ้าไม่ใช่เพราะโชคไม่ดี ข้าจะลำบากถึงเพียงนี้เลยหรือ? พวกแกนี่มันจริงๆ เลย ไม่มีแม้แต่ความเห็นใจสักนิด วันไหนในยามพวกแกลำบากขึ้นมา ดูสิใครจะมาช่วย!"
คำพูดนี้หลุดออกมา ช่องแชทเงียบไปสองวินาที
แล้วก็ระเบิด
"โอ้ งั้นตอนนี้แกน้ำมันหมด เป็นความผิดพวกเรางั้นสิ?"
"ตรรกะพี่ท่านนี้ข้าเคยเจอมาก่อน ในเกมอื่นก็มีคนเล่นแบบนี้ ทุกคนไม่ช่วยเขา ก็คือมีปัญหาทางศีลธรรม สุดยอด สุดยอดจริงๆ"
"ถ้าข้าลำบากขึ้นมา ข้าจะหาทางของตัวเอง ไม่ไปมัดมือชกด้านศีลธรรมคนอื่น ขอบคุณ"
"พอแล้วๆ พูดแบบนี้ไปก็ไร้ประโยชน์ ไอ้ปัญญาอ่อนนี่ก็แค่อยากได้ฟรีๆ แฉให้หมดก็จบเรื่อง"
...
ฟ่านหมิงคุนโมโหจนมือสั่น กำลังจะส่งอีกข้อความ หางตามองกวาดไปเห็นข้อความใหม่ในช่องแชทโลก