ยิ่งไปกว่านั้น สถานีเติมเสบียงแต่ละแห่งมีห้องเพียง 50 ห้อง ฟังดูเหมือนจะไม่น้อย แต่เมื่อถึงช่วงที่สามและการรวมเส้นทางเริ่มขึ้น ผู้เล่นจากแต่ละเขตจะถูกรวมเข้าบนถนนสายเดียวกัน
ถึงตอนนั้นคนก็จะเพิ่มขึ้น แถมยังอาจเกิดเรื่องบาดหมางหรือกระทบกระทั่งกัน ต้องรับมือกับซอมบี้ สัตว์ประหลาด และภัยพิบัติสารพัด ห้องทั้ง 50 ห้องย่อมไม่พอแบ่งกันแน่ ต่อให้แย่งก็อาจไม่ได้สักห้อง
ชาติที่แล้ว เขาเคยเห็นคนลงไม้ลงมือกันตรงนั้น เพียงเพราะแย่งสิทธิ์เข้าพักห้องเดียว
หลินเยว่ข่มความคิดเหล่านั้นลง แล้วผลักประตูห้องของตัวเองเข้าไป
ห้องไม่กว้างมาก แต่สะอาดเรียบร้อย สไตล์คล้ายโรงแรมราคาประหยัดในโลกเดิม มีเตียงปูผ้าสีขาว โต๊ะกลมเล็ก ๆ กับเก้าอี้สองตัว ส่วนผ้าม่านเป็นแบบทึบแสงเนื้อหนา เมื่อรูดปิดจนสนิท แสงจากภายนอกก็ถูกกันไว้ทั้งหมด
เขาแตะคีย์การ์ดลงบนเครื่องอ่าน เครื่องปรับอากาศก็เริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ ลมเย็นแผ่วเบาค่อย ๆ แผ่กระจายออกมา
หลินเยว่ถอดรองเท้าแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง ร่างจมลงในผ้าห่มนุ่มนิ่ม เขาผ่อนลมหายใจยาวเหยียด
ตลอดวันที่ขับรถมา แม้เบาะของโคนิกเซ็กจะได้รับการออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ระดับท็อป แต่เมื่อนั่งต่อเนื่องเกือบสิบชั่วโมง เอวก็ยังตึงอยู่บ้าง ไหล่เองก็เริ่มเมื่อยล้า
ทันทีที่เอนตัวลงบนเตียงนี้ เขาถึงเพิ่งตระหนักว่าตัวเองไม่ได้เอนกายนอนสบาย ๆ มานานแค่ไหนแล้ว
เขานอนพักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดแผงระบบขึ้นมาดูข้อความตามช่องต่าง ๆ เสียงด่าหลินเยว่ในช่องภูมิภาคยังไม่หยุด โดยเฉพาะเขต 8888 ที่ด่ากันอย่างเมามัน ทั้ง “พ่อค้าหน้าเลือด” “ขอให้ตายไม่ดี” และ “คืนแต้มระยะทางมาให้ฉัน” ข้อความไหลมาไม่ขาดสาย