"นอนเถอะ ฉันอยู่ตรงนี้"
ฟู่จิ่งเซินปลอบโยนพลางลูบหลังซูเวย์เบา ๆ คอยอยู่ข้าง ๆ จนกระทั่งเธอหลับสบายสนิทจริง ๆ ถึงเรียกคนรับใช้มาสอบถามสถานการณ์
"เป็นอะไรไป ทำไมจู่ ๆ ถึงได้เป็นไข้?"
คนรับใช้ตอบ: "เมื่อเช้านี้ ฉันได้ยินเสียงในห้องของคุณหนูซู พอเคาะประตูก็ไม่มีเสียงตอบ ฉันรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ พอเข้ามาก็พบว่าคุณหนูซูเป็นไข้ ตัวร้อนมาก แล้วก็เปิดหน้าต่างทิ้งไว้ หมอก็บอกว่าอาจเป็นเพราะกลางคืนนอนไม่ปิดหน้าต่าง โดนลมเย็นเลยทำให้เป็นไข้"
ฟู่จิ่งเซินไม่คิดว่าซูเวย์โตขนาดนี้แล้ว จะเป็นไข้เพราะแค่ไม่ปิดหน้าต่าง
ก่อนออกจากห้อง ฟู่จิ่งเซินตรวจหน้าต่างอย่างละเอียดรอบคอบ เพื่อให้แน่ใจว่าครั้งนี้ปิดสนิทแน่นหนาแล้ว
"ดูแลคุณหนูซูให้ดี ๆ ด้วย"
คนรับใช้พยักหน้ารับคำ
เดิมทีฟู่จิ่งเซินมีประชุมตอนเช้าวันนี้ แต่ด้วยเหตุผลหลายประการ จึงต้องเลื่อนออกไปเป็นประชุมออนไลน์แทน
ในห้องหนังสือ หน้าจอคอมพิวเตอร์เชื่อมต่อกับห้องประชุมออนไลน์
ผู้เข้าร่วมประชุมแต่ละคนเงียบกริบราวกับนกกระทา พวกเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าคุณฟู่ดูอารมณ์ไม่ดีนักในวันนี้ ใครก็ไม่กล้าแหย่เขาให้โมโห