สายตาของเซี่ยเหิงจ้องมองซูเวย์อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนสายตาออกไป แล้วเอ่ยปากเหมือนกำลังคุยเรื่องทั่วไป "ร้านนี้คนเยอะจังนะ"
หลินจื่ออวี้พยักหน้า "คนเยอะจริง ๆ ด้วย พี่ชายมาทานกับใครหรือครับ?"
"ฉันมาคนเดียว" เซี่ยเหิงทั้งรู้ทั้งถาม "พวกนายจองโต๊ะไว้แล้วสิ"
หลินจื่ออวี้พยักหน้าโดยไม่เข้าใจอะไรนัก
แล้วก็ได้ยินเซี่ยเหิงเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ ว่า "งั้นก็ดี ฉันยังไม่ได้จอง ขอแจมด้วยคนแล้วกัน"
ซูเวย์: "..."
หลินจื่ออวี้: "???"
ผลกลายเป็นว่าการเดตสองคนแสนดี กลายเป็นการทานอาหารสามคนเสียอย่างนั้น
ซูเวย์นั่งอยู่ข้างซ้ายของเซี่ยเหิง ส่วนหลินจื่ออวี้ก็นั่งอยู่ตรงข้าม บรรยากาศแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก
ถ้าเธอจำไม่ผิด ในโลกก่อนก็มีฉากคุ้นตาที่คล้าย ๆ กันนี้เหมือนกัน
ถึงจะดราม่านิดหน่อย แต่ก็ตื่นเต้นดี
ซูเวย์เผลอสำลักพริกเข้าอีก คำหนึ่งแก้วน้ำก็ถูกส่งมาตรงหน้าเธอในวินาทีถัดมา
หลินจื่ออวี้ยังไม่ทันตั้งตัว คิดจะรินน้ำให้ซูเวย์ ก็เห็นเซี่ยเหิงแย่งก้าวไปก่อนแล้ว
เขามองเซี่ยเหิงอย่างงง ๆ ดวงตาที่ใสบริสุทธิ์เต็มไปด้วยความสับสน
ไม่ใช่สิ พี่ชายนี่จะเอาอะไรกันแน่?
เซี่ยเหิงสีหน้าเรียบเฉย "ขอโทษ ทำเป็นนิสัยแล้ว"
แต่เขาก็ไม่ได้เอามือกลับ กลับวางแก้วไว้ข้างมือซูเวย์ "แก้วสะอาด ฉันยังไม่ได้ดื่ม"
ขนตาของซูเวย์สั่นน้อย ๆ แล้วก็ผลักแก้วกลับ "ขอบคุณค่ะ แต่ฉันไม่สำลักแล้ว"
"อาอวี้ เราสลับที่กันไหม ด้านนั้นของนายแสงดี"
หลินจื่ออวี้ดีใจจะแย่ รีบลุกขึ้นสลับที่กับซูเวย์ทันที