ซูเวย์รู้ดีว่าซูหมิงหงกำลังบอกใบ้กับเธอ
เธอก็เข้าใจเหมือนกันว่าที่ซูหมิงหงยอมรับเธอ ก็เพราะเหตุผลสองข้อ หนึ่งคือเหอหยุนไปทำให้เซี่ยเหิงไม่พอใจเข้า สองคือเธอเองก็มีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับทั้งหลินจื่ออวี้และเซี่ยเหิง
พูดง่ายๆ ก็คือ เธอมีค่ามากกว่าเหอหยุน
ซูเวย์กัดริมฝีปากเบาๆ "ขอบคุณค่ะคุณพ่อ หนูเข้าใจแล้ว"
ซูหมิงหงไม่ได้ไม่มีความรู้สึกกับซูเวย์เลยแม้แต่น้อย เขาก็เวทนาเธอเหมือนกัน แต่ความเวทนานี้ต่างก็ไม่เท่าไหร่เมื่อเทียบกับผลประโยชน์
"เวย์เวย์ พ่อขอพูดกับลูกจากใจจริงเลยนะ ตระกูลหลินเป็นทางเลือกที่ดีไม่เลว จื่ออวี้มีลูกอยู่ในใจ ปฏิบัติต่อลูกดี และคุณลุงคุณป้าตระกูลหลินก็เป็นคนนิสัยอ่อนโยน ลูกแต่งงานไปก็จะไม่ต้องมารับความอึดอัดใจ พ่อกับแม่ก็จะได้วางใจ"
แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องรอง ในใจของซูหมิงหง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือตระกูลหลินสามารถนำผลประโยชน์มหาศาลมาให้เขาได้
ตระกูลเซี่ยก็ดีเหมือนกัน แต่เซี่ยเหิงคนนี้ฉลาดเกินไป ควบคุมได้ยาก
คิดได้ดังนั้น ซูหมิงหงจึงพูดขึ้นว่า "ส่วนเซี่ยเหิงน่ะ ลูกก็อย่าไปคิดถึงมันเลย ตระกูลเซี่ยฐานะสูงส่งเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวเราจะเอื้อมถึงได้"
หากตัวตนของซูเวย์ยังไม่ถูกเปิดโปง ซูหมิงหงก็ยังพอจะฝันได้บ้าง แต่ตอนนี้...ช่างเถอะ คว้าตัวหลินจื่ออวี้ไว้คนหนึ่งก็ดีแล้ว
ซูเวย์พูดอย่างลังเล "ถ้าหากเซี่ยเหิงมาสารภาพรักกับหนูล่ะคะ?"
ได้ยินเธอถามเช่นนั้น ซูหมิงหงก็ทำตาเป็นประกาย "เซี่ยเหิงสารภาพรักกับลูกแล้วหรอ?"
ยังไม่ทันที่ซูเวย์จะตอบ เขาก็ส่ายหน้า ข่มความตื่นเต้นในใจไว้ "ไม่ว่าเขาจะสารภาพรักกับลูกหรือไม่ ก็อย่าไปคิดถึงมันทั้งนั้น เซี่ยเหิงแบบนี้ลูกรับมือไม่ไหวหรอก สู้หลินจื่ออวี้ที่เหมาะสมกว่าไม่ได้"