เรื่องเล่าขานเกี่ยวกับเขายังคงแพร่สะพัดอย่างลับ ๆ ในหมู่ผู้มีอำนาจระดับสูงของแต่ละฝ่าย
วิธีการเด็ดขาดรุนแรงเหล่านั้น จนถึงทุกวันนี้ก็ยังเป็นตัวอย่างที่หลายตระกูลใช้สั่งสอนลูกหลานให้ระมัดระวัง
การปรากฏตัวอีกครั้งของเขาในเวลานี้ ไม่ต่างจากสายฟ้าเงียบที่ฟาดลงกลางห้องจัดเลี้ยงอันดูสงบนิ่ง
เมื่อเห็นเช่นนั้น หยานลี่เสวียก็รีบก้าวเข้ามาคลี่คลายสถานการณ์ “คุณเซี่ย ชั้นสองเตรียมห้องส่วนตัวไว้ให้แล้ว บรรยากาศเงียบสงบกว่าครับ”
เมื่อเห็นเซี่ยเผยจิ้นไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เขาก็รีบเสริมอย่างเอาใจใส่
“ช่วงประมูลจากห้องนั้นสามารถมองเห็นทั่วทั้งงาน เป็นมุมที่เห็นชัดที่สุดครับ”
เซี่ยเผยจิ้นหันไปมองหลินหรานที่อยู่ข้างกาย “คุณอยากอยู่ที่นี่ หรือไปห้องส่วนตัว”
“ไปห้องส่วนตัวค่ะ” หลินหรานตอบโดยไม่ลังเล
เธอไม่อยากอยู่ที่นี่ต่ออีกแม้แต่วินาทีเดียว แม้เหล่าคุณหนูและภรรยาผู้มีฐานะจะไม่กล้าจ้องเซี่ยเผยจิ้นตรง ๆ แต่สายตาทั้งหมดกลับจับจ้องมาที่เธอ สายตาสอดส่องราวกับจะแทงทะลุตัวเธอ
เธอรู้ดีว่า หากเซี่ยเผยจิ้นต้องแยกตัวไปเข้าสังคมชั่วคราว เธอจะถูกผู้คนที่อยากรู้อยากเห็นรุมล้อมทันที
เธอไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม ความทรงจำเกี่ยวกับคนเหล่านี้มีเพียงเลือนราง หากถูกซักถามไม่หยุด คงหลุดพิรุธแน่
มีห้องส่วนตัวเงียบ ๆ ให้ไป แล้วจะอยู่ที่นี่เป็นเป้านิ่งทำไม
ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังค่อนข้างสนใจงานประมูลที่กำลังจะเริ่มด้วย
เซี่ยเผยจิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนกวาดตามองไปรอบ ๆ
สายตาเย็นเยียบของเขากวาดผ่านตรงไหน สายตาที่แอบมองอยู่ทั้งหมดก็พลันหดกลับไปทันที