ทันทีที่เซี่ยเผยจิ้นพูดจบ สมาชิกทั้งห้าคนก็จัดขบวนรบเรียบร้อยแล้ว
พลังพิเศษสายไฟกับพลังพิเศษสายฟ้าอยู่แนวหน้า
พลังพิเศษสายน้ำแข็งกับพลังพิเศษธาตุดินคุ้มกันปีกทั้งสองข้าง
พลังพิเศษสายไม้เร่งให้เถาวัลย์งอกขึ้นมาสร้างที่กำบังชั่วคราว
เซี่ยเผยจิ้นดึงหลินหรานไปไว้ด้านหลัง มือของเขากดลงบนไหล่เธออย่างมั่นคง “อย่าตกใจ”
เงาต้นไม้ในป่าลึกเริ่มสั่นไหว
สิ่งแรกที่ปรากฏคือดวงตาแนวตั้งสีอำพันคู่หนึ่ง ตามด้วยคู่ที่สอง คู่ที่สาม......
หมาป่ากลายพันธุ์หกตัวที่มีขนาดพอ ๆ กับสิงโตตัวผู้โตเต็มวัย ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากเงามืด
ขนของพวกมันเปล่งประกายสีแดงเพลิง เขี้ยวแหลมคมเผยอออกมา น้ำลายไหลหยดลงพื้นจากมุมปาก
“ฝูงหมาป่ากลายพันธุ์ระดับสอง” น้ำเสียงของเซี่ยเผยจิ้นยังคงสงบนิ่ง “อยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นพลังพิเศษสายไฟ จุดอ่อนอยู่ที่ลำคอกับท้อง”
“ระดับไม่สูง แต่มีจำนวนมากและเคลื่อนไหวรวดเร็ว”
“ยังไม่มีอาการกลายเป็นซอมบี้ นับเป็นข่าวดี”
เขาหันมามองหลินหราน “เวลาเผชิญหน้ากับศัตรู อย่าตื่นตระหนก สังเกตและวิเคราะห์ก่อน รู้เขารู้เรา จึงจะรบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”
สิ้นเสียง ฝูงหมาป่าก็เคลื่อนไหว
พวกมันไม่ได้พุ่งเข้ามาอย่างไร้ระเบียบ แต่ล้อมโจมตีอย่างมีแผนการ—
สามตัวล่อโจมตีจากด้านหน้า อีกสองตัวอ้อมไปทางปีก และตัวสุดท้ายกระโดดขึ้นไปบนลำต้นไม้ พยายามลอบโจมตีจากด้านบน
“หัวซง ใช้ตาข่ายเถาวัลย์สกัดด้านบน!” เซี่ยเผยจิ้นออกคำสั่งพร้อมสะบัดมือ
หมาป่าเพลิงตัวที่วิ่งนำหน้าพลันขาหน้าอ่อนยวบ ล้มฟาดพื้นอย่างแรง ราวกับสะดุดเชือกที่มองไม่เห็น
นั่นคือพลังพิเศษสายควบคุมที่กำลังรบกวนการเคลื่อนไหวของมัน
สมาชิกพลังพิเศษสายไฟรวบรวมลูกไฟร้อนระอุไว้กลางฝ่ามือ แล้วยิงเข้าใส่ฝูงหมาป่า
แต่เมื่อลูกไฟกระทบขนกลับสะท้อนออกไปเกือบหมด ทิ้งไว้เพียงรอยไหม้บนผิว
“ไม่ได้ผล!” เหอเฉินเฟิงตะโกน “ขนของพวกมันทนความร้อน!”
ในตอนนั้นเอง จ่าฝูงก็อ้าปากพ่นเปลวไฟออกมา
แววตาของเซี่ยเผยจิ้นเคร่งขรึมขึ้น “พลังพิเศษสายน้ำแข็ง แช่แข็งพื้น!”