หลินหรานสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามกดความว้าวุ่นในใจลง
เธอหลับตาลง แสร้งทำเป็นงีบหลับ
แต่แท้จริงแล้ว เธอรวบรวมพลังจิตทั้งหมดไว้ที่หว่างคิ้ว
เธอค่อย ๆ แบ่งพลังจิตเส้นเล็กละเอียดดุจเส้นไหมออกมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะยื่นออกไปเงียบ ๆ ราวกับหนวดสัมผัส มุ่งหน้าสู่ม่านกั้นความเป็นส่วนตัวผืนนั้น
เธอไม่กล้าบุ่มบ่ามเกินไป ทำได้เพียงค่อย ๆ แผ่พลังไปยังทิศทางที่เซี่ยเผยจิ้นอยู่ ด้วยวิธีที่แผ่วเบาและระมัดระวังที่สุด
ระยะทางสั้น ๆ เพียงห้าเมตร เธอกลับใช้เวลานานถึงสิบนาทีเต็ม
พละกำลังเด็ดขาดที่เซี่ยเผยจิ้นแสดงออกมาเมื่อครู่ ทำให้ทุกย่างก้าวของเธอราวกับเดินอยู่บนน้ำแข็งบาง
ในที่สุด พลังจิตเส้นนั้นก็แตะโดนแหล่งพลังงานอันอบอุ่นและทรงพลังอย่างแผ่วเบา นั่นคือแกนคริสตัลพลังพิเศษของเซี่ยเผยจิ้น
เหนือความคาดหมาย กระบวนการทั้งหมดกลับราบรื่นจนน่าเหลือเชื่อ
แกนคริสตัลนั้นเปล่งประกายสีทองหลากสีสัน
ราวกับถูกปกคลุมด้วยฟิลเตอร์ชวนฝัน พลังงานไหลเวียนอย่างสงบนิ่งแต่ยิ่งใหญ่
แม้แกนคริสตัลของเธอจะมีสีสันเช่นกัน แต่เมื่อเทียบกันแล้วกลับดูหม่นหมองไร้ประกาย
ที่ทำให้เธอประหลาดใจยิ่งกว่าคือ รอบแกนคริสตัลของเซี่ยเผยจิ้นไม่มีสิ่งกีดขวางเลยแม้แต่น้อย ไร้การป้องกันโดยสิ้นเชิง
“ใครกันที่บอกว่าเขาเจ้าเล่ห์ลึกล้ำและเข้าใกล้ยาก?” หลินหรานอดพึมพำในใจไม่ได้ “เห็นชัด ๆ ว่าเป็นรุ่นพี่ใจดีและใจกว้างต่างหาก!”
ทว่าแม้อีกฝ่ายจะไม่ตั้งการป้องกันใด ๆ ระดับพลังพิเศษของเซี่ยเผยจิ้นก็อยู่ที่จุดสูงสุดของระดับสามแล้ว ส่วนพลังพิเศษคัดลอกของเธอเพิ่งอยู่ระดับสองเท่านั้น
ช่องว่างของระดับที่ห่างกันมาก ทำให้พลังพิเศษคัดลอกของเธอไม่อาจรองรับพลังที่แข็งแกร่งเกินไปเช่นนั้นได้