พอขึ้นรถม้า ฉินเป่าเอ๋อร์ก็ถามมู่หรงเซียงทันทีว่านางพูดอะไรกับหลี่ชุ่ยฮวา แล้วเรื่องทั้งหมดนี้มันเป็นมาอย่างไร
มู่หรงเซียงยิ้มพลางตบมือนางเบา ๆ "เรื่องนี้มันยาวนัก เป่าเอ๋อร์อย่าเพิ่งร้อนใจ ระหว่างทางท่านอาจะค่อย ๆ เล่าให้ฟัง"
ฉินเป่าเอ๋อร์พยักหน้าอย่างว่าง่าย "เจ้าค่ะ แต่ว่าท่านอา พวกเราจะไปไหนกันหรือ"
"ไปวังหลวง"
ไปวังหลวง?
ฉินเป่าเอ๋อร์ไม่เคยคาดคิดเลยว่านางเพิ่งกลับจากวังหลวงมาได้ไม่กี่วัน ก็ต้องกลับไปอีกคราแล้ว
เดิมทีมู่หรงเซียงตั้งใจจะรับฉินเป่าเอ๋อร์กับคณะแล้วออกเดินทางทันที นางได้เตรียมทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาจำเป็นต้องใช้ไว้พร้อมแล้ว
ทว่าของบางอย่างฉินเป่าเอ๋อร์ยังคงคุ้นเคยกับการใช้ของตนเอง อีกทั้งสามแฝดก็มีสิ่งของที่พวกเขาใช้จนเคยชินแล้วเช่นกัน
โชคดีที่หลังจากฉินเป่าเอ๋อร์และพวกกลับมา สัมภาระที่ยังวางไว้ในบ้านยังไม่ทันรื้อเก็บเข้าที่ แค่ย้ายขึ้นรถม้าอีกครั้งก็พอ ไม่ต้องใช้เวลามากนัก
ดังนั้นคณะของพวกนางจึงวกกลับไปยังหมู่บ้านพัวตงก่อน
ถือโอกาสนี้แจ้งให้เสินฝูและคนอื่น ๆ ทราบด้วย แล้วก็ขอให้พวกเขาช่วยดูแลเฉิงและต้าเหลืองต่อไป
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว ออกเดินทางอีกครั้ง มู่หรงเซียงจึงได้เล่าเรื่องราวของตนเองให้ฉินเป่าเอ๋อร์ฟังอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบ
เริ่มตั้งแต่นางรู้จักกับมู่หรงคุนอย่างไร กระทั่งเล่าถึงเรื่องที่มู่หรงคุนตั้งใจจะส่งคังเฟยเหยามาสมรสเชื่อมสัมพันธ์ เพื่อแสดงความซาบซึ้งที่ต้าชิ่งส่งกองหนุนมาช่วยเหลือ...
ก่อนหน้านี้ ฉินเป่าเอ๋อร์ไม่ใช่ไม่เคยคิดว่ามู่หรงคุนร่ำรวยและสูงศักดิ์
อย่างไรเสีย เพียงแค่ดูจากของกินของใช้ในชีวิตประจำวันและกิริยาวาจาของพวกเขาก็พอมองออกอยู่บ้าง
แต่นางกลับไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะร่ำรวยและสูงศักดิ์ถึงเพียงนี้!
อ๋องผู้สำเร็จราชการแห่งซีฉี่นะหรือ นั่นก็หมายความว่า แม้แต่กษัตริย์ซีฉี่ก็ต้องฟังคำของมู่หรงคุนอย่างนั้นหรือ?!