ลูกพี่ลูกน้องของหลี่เถี่ยจู้……
นั่นก็คือบุตรสาวของหลี่ชุ่ยฮวาผู้อาไม่ใช่หรือ?!
หนิวเถี่ยเสาพลันนึกขึ้นได้ว่า ตอนนางต่อสู้กับสตรีผู้นั้น มีคนข้าง ๆ พูดว่าคล้ายจะเป็นบุตรสาวคนรองของตระกูลหลี่ชุ่ยฮวา ชื่ออะไรฉินพันตี้
เพียงแต่ภายหลังนางไปถามอีก คนผู้นั้นกลับบอกว่าตนดูผิด มิอาจยืนยันว่าสตรีผู้นั้นคือผู้ใด
ที่แท้เป็นฉินพันตี้จริง ๆ!
ให้ข้าได้พบเสียที!
หนิวเถี่ยเสามิได้ปริปาก หมุนตัวกลับเรือน
ไม่นานก็เร่งรุดออกมา ไร้คำกล่าวใดมุ่งตรงสู่ทิศทางหมู่บ้านพัวซีด้วยฝีเท้าฉับไว
“เถี่ยเสา?”
“เถี่ยเสา เจ้าจะไปแห่งใด?!” โจวเฟิ่งเซียนและเหยาต้าเจี่ยวตะโกนจากด้านหลังนาง
หนิวเถี่ยเสามิได้ตอบสนองต่อสองนาง ท่วงท่ากลับยิ่งรุดหน้าเร็วขึ้น
โจวเฟิ่งเซียนกับเหยาต้าเจี่ยวสบตากันอย่างงุนงง
“เถี่ยเสาคงมิใช่ไปหมู่บ้านพัวซีหาฉินพันตี้หรอกกระมัง?”
“โอ้ เป็นไปได้! วันนี้ขึ้นสองค่ำ ฉินพันตี้ก็ต้องกลับเรือนมารดาแน่!”
“ไป ไป ไป รีบตามไป พวกเราไปดูความครึกครื้นด้วย!”
“ตกลง!”
สิ้นคำสองนางก็เร่งติดตามไป
“เถี่ยเสารอพวกข้าด้วย พวกข้าเป็นเพื่อนเจ้า!”
มองแผ่นหลังสามคนที่เดินห่างไกลออกไปจินสี่เหมยก็ยกยิ้มมุมปาก
……
“ฉินพันตี้ อีชั่วจัญไรจงคลานออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
มีผู้เรียกฉินพันตี้หรือ?
หลี่ชุ่ยฮวาหันขวับไปทางฉินเหล่าซาน ใคร่อยากรู้ว่านางหูฝาดไปเองหรือไม่
พอมองฉินเหล่าซาน ก็เห็นสีหน้าไม่ต่างจากนาง
ทันใดนั้น เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ฉินพันตี้ อีหน้าด้านไร้ยางอาย ลักลอบคบชู้กับบุรุษของผู้อื่น! ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ข้างใน รีบคลานออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้!”