เซียวเหิงปรายตามองฮั่วต๋าแวบหนึ่ง "อืม เรื่องนี้มิได้กล่าวไปแล้วหรือ?"
เซียวเหิงตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ชาตินี้ จะไม่มีวันรับสตรีใดเป็นภรรยานอกจากฉินเป่าเอ๋อร์
ทว่าเขาเองก็มิต้องการให้เรื่องนี้บานปลาย จนกระทบต่อพระพักตร์ของเซียวฟานผู้เป็นฮ่องเต้
ด้านหนึ่งคือสตรีที่เขารักยิ่ง อีกด้านคือพระเชษฐาที่เขาเคารพสูงสุด
เซียวเหิงไม่ต้องการทำร้ายผู้ใด เช่นนั้นก็ให้เขาเป็นผู้เลือกเอง ที่จะไม่เป็น "จิ้งอู่หวัง" ในสายตาผู้คนอีกต่อไป
ดังนั้น สิ่งแรกที่เขานึกถึงได้ คือการให้ฮั่วต๋าปลอมตัวเป็นตน
ฮั่วต๋ามีฝีมือการแปลงโฉมที่เก่งกาจประหนึ่งได้มาจากสวรรค์ แถมยังเลียนแบบเสียงได้เหมือนถึงเจ็ดแปดส่วน
นอกจากเซียวเหิงแล้ว ยังไม่เคยมีผู้ใดดูออก
อีกทั้งฮั่วต๋ายังเป็นผู้ที่ติดตามเซียวเหิงมานานที่สุด ย่อมคุ้นเคยกับความชอบ นิสัย ตลอดจนคำพูดและการกระทำของเขาเป็นอย่างดี
จะว่าเรียนมาได้สิบส่วนเต็มก็ไม่ใช่ ทว่าการเลียนแบบให้เหมือนสักเก้าส่วน หาใช่ปัญหาไม่
และด้วยที่นายบ่าวมีรูปร่างใกล้เคียงกันยิ่ง จุดแตกต่างใหญ่สุดก็เพียงฮั่วต๋าเตี้ยกว่าเซียวเหิงไม่กี่ส่วน
ทว่าปัญหานี้ก็แก้ไขได้ง่ายดาย เพียงเสริมรองเท้าให้สูงขึ้นก็พอ
ดังนั้น การให้ฮั่วต๋าเป็นจิ้งอู่หวัง แต่งงานกับคุณหนูผู้มาสมรสเชื่อมสัมพันธ์ จึงเหมาะสมที่สุด
ส่วนเขา จะเป็นเพียงเซียวเฉิง
ฮั่วต๋าอยากร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง เขามีความสามารถที่ไหนไปปลอมเป็นประมุขได้เล่า?!
ไม่เพียงไร้ความสามารถ ยังไร้ความกล้าด้วย นี่มันการหลอกลวงเบื้องพระพักตร์ฮ่องเต้ชัด ๆ!
"ประมุขอ้า ท่านโปรดพิจารณาอีกครั้งเถิด มิเหมาะสม แท้จริงมิเหมาะสมเลย!"