แต่ซูเหอไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว
ก้าวเท้าหนึ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ พลังของซูเหอถาโถมลงมาจากเบื้องบนอย่างรุนแรง
เปลวเพลิงไร้ขีดจำกัดแผดเผาร่างของมังกรเขาจู่
อาศัยจังหวะที่มันกำลังดิ้นรนสุดชีวิต
ซูเหอกระโดดขึ้นไปบนตัวมันโดยตรง
จากนั้นโน้มตัวลงไปหยิบไข่มุกมังกรเขาจู่ใส่ไว้ในถุงกุนเขินของตนเอง
"ไป!"
กระโดดลงมาทันที
ซูเหอจูงมือฟางอี๋ซิน ขณะที่อีกฝ่ายถือมีดสั้นสีม่วงที่เพิ่งได้มาจากซากโบราณสถานเดินจากไปด้วยกัน
เวลานี้ ซุนฉางชิงและหยุนหมิงที่อยู่ข้างๆ ต่างกำหมัดแน่น
แต่พวกเขาก็ไม่ได้มือเปล่ากลับไป
ฉวยโอกาสนั้น ทั้งสองรีบตกลงเป็นพันธมิตรกันโดยเร็ว
"เกล็ดและเนื้อของมังกรเขาจู่ พวกเราแบ่งกัน!"
"ตกลง!"
ตอนนี้มังกรเขาจู่อ่อนแอลงมากแล้ว
ไม่อาจต้านทานการโจมตีร่วมของสองผู้แข็งแกร่งได้อีก
ไม่นาน ทั้งสองก็สังหารมันสำเร็จ
เก็บเลือดมังกร เส้นเอ็นมังกร และเกล็ดมังกร รวมถึงเขามังกรทั้งคู่
แล้วจึงจากไปอย่างพอใจ
หลินเฟิงเป็นเหมือนคนนอก ไม่ได้อะไรติดมือแม้แต่น้อย
กลับกลายเป็นเพียงตัวประกอบที่วิ่งตามไปเฉยๆ
สิ่งนี้ทำให้เขาโกรธแทบกัดฟัน แต่ก็ไร้ทางระบาย
จนสุดท้าย ทำได้เพียงเดินออกจากประตูทางออกของซากโบราณสถานอย่างรวดเร็ว
ภายนอกซากโบราณสถาน มีศิษย์จำนวนมากที่ถูกไล่ออกมารออยู่แล้ว
เสี่ยวเมิ่งก็อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นด้วย