"ได้!"
ครั้งนี้ฟางอี๋ซินหาได้บ่ายเบี่ยงอีกต่อไปไม่
กลับตอบรับซูเหออย่างแน่วแน่ยิ่งนัก
อาจารย์ท่านเมตตาตนถึงเพียงนี้ ตนจะให้ท่านผิดหวังได้อย่างไร
นี่คือคำมั่นสัญญาที่นางมีต่อซูเหอ
เห็นอีกฝ่ายมั่นใจถึงเพียงนี้ ซูเหอก็รู้สึกพอใจเป็นอย่างยิ่ง
ไม่เสียแรงที่ข้าอบรมสั่งสอนศิษย์ผู้นี้มา... เมื่อเทียบกับพวกสวีชิงแล้ว เชื่อฟังเสียยิ่งกว่านัก
หลังจากกลับมายังสำนัก
ซูเหอก็พาหนีเฟิงอวี่และฟางอี๋ซินเข้าไปในตำหนักโดยตรง
"ท่านอาจารย์ ครั้งนี้ได้ของดีมาไม่น้อยใช่หรือไม่?"
หนีเฟิงอวี่เพิ่งจะเข้ามา ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบางอย่างที่ผิดปกติบนตัวซูเหอ
นางเป็นฟีนิกซ์จำแลงกาย โดยธรรมชาติจึงไวต่อสมบัติวิเศษเป็นพิเศษ
"ใช่ ได้ของดีมาไม่น้อยทีเดียว"
ซูเหอยิ้มพลางหยิบยาโอสถในมือออกมาทั้งหมด แล้วมอบให้หนีเฟิงอวี่และฟางอี๋ซิน
"ช่วงนี้เจ้าสองคนพักอยู่ที่นี่บำเพ็ญเพียรเถิด คัดเลือกยาโอสถที่เหมาะกับตัวเจ้าไว้ส่วนหนึ่ง ที่เหลือข้าจะมอบให้สำนัก"
การไปครั้งนี้ซูเหอใช้โควตาของสำนักเสวียนไท่
หากกลับมาแล้วไม่มอบอะไรให้เลย ย่อมเป็นไปไม่ได้
เขาจำเป็นต้องส่งยาโอสถชุดนี้ขึ้นให้สำนัก
ในแดนโบราณไท่ซวี ซูเหอยังฝึกฝนอาวุธอัปมงคลไว้หลายชิ้น
อาวุธที่มีพลังสังหารร้ายกาจเหล่านี้ เขาตั้งใจจะเก็บไว้ที่สำนักทั้งหมด
"ขอบพระคุณท่านอาจารย์"
หนีเฟิงอวี่และฟางอี๋ซินต่างตื่นเต้นยิ่งนัก
ต้องรู้ว่าในสำนัก ศิษย์ธรรมดาจำนวนมากต้องทุ่มเททำงานหนักเพียงใดกว่าจะได้ยาโอสถ