เมื่อเสียงของซูเหอจบลง
โดยไม่ให้พวกเขามีเวลาตอบสนอง ซูเหอก็พาคนจากไปทันที
หลินเฟิงเดือดดาลจนหน้าแดง แต่ก็ไม่กล้าทำกับเจี๋ยนกุยแบบที่ทำกับเฟิงไท่ชางพวกนั้น
ทำได้เพียงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า
“ผู้อาวุโสเจี๋ยนกุย เขาไปแล้ว ท่านรีบไล่ตามไปเถิด อย่าให้เขาสมใจได้”
เจี๋ยนกุยขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปทางเฟิงไท่ชาง
“พวกเจ้าเพิ่งใช้วิธีใดไปกันแน่?”
“หนอนพิษชิงชีพ”
เฟิงไท่ชางตอบออกมาอย่างเรียบเฉย
“หนอนพิษชิงชีพ?”
เมื่อได้ยินสามคำนี้ หัวใจของเจี๋ยนกุยก็สั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง!
นี่คือคัมภีร์ลับของวิถีอธรรม ต้องฆ่าคนนับหมื่นจึงจะหลอมสำเร็จได้
“เจ้าคือคนใช้?”
สีหน้าของเขามืดมน น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง หันไปมองหลินเฟิงที่ยืนอยู่ด้านล่าง
หลินเฟิงรู้มานานแล้วว่าสิ่งนี้คืออะไร
แต่เขาก็ยังใช้มัน
หลังจากที่หนอนพิษชิงชีพถูกเปิดเผย
เขาก็เตรียมคำแก้อธิบายไว้แล้ว
“นี่ไม่ใช่ของวิเศษชิ้นหนึ่งหรอกหรือผู้อาวุโส มันมีอะไรผิดปกติหรือ?”
หลินเฟิงเริ่มทำเป็นโง่
สีหน้าของเจี๋ยนกุยมืดมนลงไปอีกหลายส่วน
เขาไม่อยากเชื่อว่า ในสำนักเต้าถียนจะมีคนใช้สิ่งเช่นนี้
“เจ้าได้มันมาจากที่ไหน?”
หลินเฟิงจำได้ว่า ตอนที่ได้สิ่งนี้มา ผู้อาวุโสใหญ่ของสำนักเต้าถียนเป็นผู้มอบให้
ตอนนั้นผู้อาวุโสใหญ่เคยบอกเขาว่าอย่าได้บอกใคร
ให้ใช้ได้ก็ต่อเมื่อไม่สามารถครอบครองไข่ฟีนิกซ์เก้ารอบได้จริง ๆ เท่านั้น