"มันถือกำเนิดมาเพื่อก้าวเข้าสู่ตำแหน่งผู้แข็งแกร่งที่สุดตั้งแต่แรกเกิด หากนำกลับไปเลี้ยงดูอย่างดี วันหน้าไร้คู่ต่อสู้แน่นอน!"
"แต่หากเลือดจิตวิญญาณฟีนิกซ์ของมันถูกพวกเจ้าชิงไป ระดับพลังตกลง วันหน้าคงต้องตกเป็นเบี้ยล่างให้ใครต่อใคร!"
"หากพวกเจ้าเป็นมัน จะเลือกใคร?"
กรอบๆ กรอบๆ...
เสียงฟีนิกซ์ทะลายเปลือกดังขึ้นเรื่อยๆ
ดูเหมือนจะทะลุออกมาจากเปลือกได้ในไม่ช้า
ขณะนั้นเอง หลินเฟิงก็หยิบยาลูกกลอนสีดำเม็ดหนึ่งออกมาโดยฉับพลัน
สีหน้าเขาบอกบุญไม่รับว่าเล่ห์เหลี่ยมร้าย พลางเอ่ยว่า
"ฝูงไพร่! พวกเจ้าบีบบังคับข้าเอง!"
เขาบดยาลูกกลอนจนแหลก แล้วโยนมันลงไปในวังวนที่กลายเป็นสมุนไพรวิเศษอย่างสุดแรง
"นั่นคืออะไร?"
"เจ้าโยนอะไรลงไป!"
ซุนฉางชิงและหลิวเหลียนอุทานด้วยความตกใจ
หลินเฟิงไม่ตอบ
แต่สีของวังวนที่รวมพลังสวรรค์และปฐพีไว้เบื้องหน้ากลับเริ่มเข้มขึ้นอย่างรวดเร็ว
เพียงพริบตาก็กลายเป็นสีดำสนิทดั่งหมึก
ในเวลาเดียวกัน หลินเฟิงก็หยิบแคนดินขนาดเท่านิ้วออกมาแล้วเป่ามัน
"หนอนพิษชิงชีพ!"
เฟิงไท่ชางเป็นคนแรกที่จำมันได้ในที่แห่งนี้
ซูเหอก็ชะงักเล็กน้อยเช่นกัน
ในต้นฉบับ ไอ้สารเลวนี่หน้าด้านฉวยพลังจากหลายสำนักได้ไข่ฟีนิกซ์มาแล้วก็ฝึกฝนต่อตามปกติ ไม่มีอะไรผิดปรกติ
ใครจะไปรู้ว่าเพื่อให้เขาคราวนี้ได้ไข่ฟีนิกซ์เก้ารอบมาแน่นอน
สำนักเต้าถียนถึงกับยื่นหนอนพิษชิงชีพให้เขาด้วย!