เมื่อเผชิญกับการสอบวัดระดับฝีมือช่างที่กำลังจะมาถึง ต่อให้สวี่ผิงอันจะมั่นใจในความสามารถของตัวเองแค่ไหน ก็ต้องแสดงท่าทีที่ถูกต้อง!
หลังจากสืบถามรายละเอียดของการสอบพ่อครัวอย่างละเอียดแล้ว สวี่ผิงอันก็มีความมั่นใจในใจขึ้นมา
ไม่เหมือนกับหน่วยงานผู้บังคับบัญชาระดับบนที่ให้ความสำคัญกับช่างฝีมือขั้นสูง
การสอบพ่อครัวนั้น แทบจะขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของหัวหน้าในโรงงานแต่เพียงผู้เดียว...
สวี่ผิงอันที่เดิมทีมีความกังวลเล็กน้อย ตอนนี้วางใจลงไปเต็มท้องแล้ว
ไม่ต้องพูดถึงการสอบวัดระดับแบบนี้ อ้วนหวังอาจจะไม่สามารถพูดแทรกได้ด้วยซ้ำ
ต่อให้เขาสามารถใช้ความสัมพันธ์กับเหลาบั่นเฉิงสอดแทรกเข้าไปในคณะกรรมการสอบได้ ก็ไม่น่าที่เขาจะมาสร้างความลำบากให้กับตัวเอง
เพราะช่วงนี้ แม้สวี่ผิงอันจะเข้าหาคณะทำงานอย่างใกล้ชิด แต่ก็ไม่ได้ทำให้อ้วนหวังโกรธจนหมดทาง
ตอนที่ควรเอาใจก็เอาใจ ตอนที่ควรปลอบก็ปลอบ
ไม่ทำให้ฝ่ายไหนขุ่นเคือง...
เพราะท้ายที่สุดแล้ว สวี่ผิงอันเป็นแค่พ่อครัวน้อยคนหนึ่ง เขาไม่มีความจำเป็นต้องเลือกข้าง
นี่คือข้อดีของการมีสถานะทางสังคมต่ำ
และคนที่มีสถานะค่อนข้างต่ำ แต่มีบทบาทที่คนอื่นแทนที่ไม่ได้ ก็ยิ่งจะอยู่ได้อย่างสบายใจยิ่งขึ้น
สัปดาห์นี้ สวี่ผิงอันใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาก
ทุกเช้ามาทำงานที่โรงงานตามปกติ
แล้วก็บอกว่าได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่นึ่งซาลาเปา
ความจริงแล้ว เรื่องแบบนี้จะให้สวี่ผิงอันไปดูแลได้อย่างไร?
เขาจึงมาเช้าทำงานตามปกติ และเลิกงานตามเวลาในช่วงบ่าย
ถึงแม้เขาจะคิดอยากแอบหนีกลางคัน แต่เพราะโรงงานเพิ่งจะเข้าสู่การร่วมทุนระหว่างรัฐกับเอกชน และกำลังมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่