เดินมาตลอดทาง สวี่ผิงอันรู้สึกว่าผู้กำกับสำนักงานเขตคนนี้คุ้นเคยกับย่านนี้จริงๆ
ตามที่เธอบอก เธอกำลังทำความคุ้นเคยกับสถานการณ์ในย่านนี้อยู่...
"โชคดีที่นายมาถึงก่อน ช่วงนี้บ้านเช่าในย่านเราถูกเช่าไปเยอะมาก!"
เดินจากสำนักงานเขตมาถึงหน้าบ้านเลขที่ 95 หวังเซี่ยถึงได้หยุดฝีเท้า
"บ้านหลังนี้เดิมเป็นทรัพย์สินส่วนตัวของเถ้าแก่โหลว ตอนแรกมีพนักงานโรงงานเหล็กหลายครอบครัวพักอยู่ พอเขาบริจาคให้สำนักงานเขต บ้านของคนงานเก่าๆ พวกนั้นก็กลายเป็นทรัพย์สินส่วนตัวไป!"
ฟังถึงตรงนี้ สวี่ผิงอันก็เข้าใจทันที น่าจะเป็นสวีฟู่กุ้ยกับเหอต้าไช่สองคนนี้แหละ!
นอกจากสองครอบครัวนี้ที่เป็นทรัพย์สินส่วนตัว ครอบครัวอื่นๆ รวมถึงยายหูหนวกด้วย อาจจะเป็นบ้านเช่าของรัฐ...
ช่วงบ่ายแก่ๆ แบบนี้ ผู้ชายในบ้านส่วนใหญ่ออกไปทำงานข้างนอกกันหมด
ที่เหลือก็มีแต่คนแก่ ผู้หญิง และเด็ก
พอเห็นคนแปลกหน้าสองคนเดินเข้ามา ก็ยังระวังตัวนิดหน่อย
จนกระทั่งหญิงสาวชาวบ้านคนหนึ่งที่นั่งคุยกันอยู่ที่ลานหน้า บ้านลุกขึ้นยืนทักทายผู้อำนวยการหวังในอนาคต!
"เสี่ยวหวัง นี่นายมาที่บ้านเรามีธุระอะไรเหรอ?"
"คุณป้าหู นี่ผู้เช่าใหม่ ฉันพาเขามาดูบ้านค่ะ!"
สวี่ผิงอันเพ่งมอง ป้าหู? คนนี้คุ้นตามาก...
ดูไปสักพักถึงนึกออก นี่ไม่ใช่ยายหูหนวกในอนาคตเหรอ?
ดูจากอายุแล้ว น่าจะห้าสิบกว่าๆ ยังไม่ถึงหกสิบ!
แต่เพราะถูกพันธนาการเท้า(setfoot-binding) ทำให้ต้องใช้ไม้เท้าพยุงเดินแล้ว