"พี่ชาย..."
น้องสาวคนเล็กสวี่เหลียนเพิ่งจะจากไป สวี่ฟางก็เดินเข้ามาใกล้
สวี่ผิงอันชาติก่อนพ่อแม่ตายจากไปตั้งแต่เด็ก ไม่ได้ทิ้งพี่น้องอะไรไว้ให้เขา...
เขาทนนิสัยของน้องสาวสองคนนี้ที่พูดจาอ้อมอ้อมไปอ้อมมาไม่ค่อยได้!
"มีอะไรก็พูดตรงๆ อย่าพูดอ้อมอ้อมไปอ้อมมา!"
"พี่คะ หม่าซานบอกว่าจะเช่าที่ดินของบ้านเรา พี่คิดยังไงคะ?"
สวี่ผิงอันขมวดคิ้ว!
หม่าซาน? หม่าอ้อโกว์?
พอคิดถึงคนคนนี้ ข้อมูลของหม่าอ้อโกว์ก็ผุดขึ้นมาในหัวทันที
คนนี้เป็นพวกไม่มีหลักแหล่งในหมู่บ้าน ชื่อจริงคือหม่าซาน
อายุ 24 ปี พ่อแม่ก็ตายจากไปเหมือนกัน แต่คนนี้ไม่ใช่คนดีอะไร
ช่วงหลายปีก่อนใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่ในเมือง จนกระทั่งพรรคของเราขึ้นครองอำนาจ เขาถึงได้รีบร้อนกลับมาที่หมู่บ้านตงหยิงตอนปลายปี 49
ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปทำอะไรในซื่อจิ่วเฉิง หลายปีนั้นเลี้ยงชีพด้วยอะไร!
มีแต่ข่าวลือว่าเขาเป็นลูกน้องพวกญี่ปุ่นในเมือง เป็นที่รังเกียจของคนทั่วไป ลับหลังต่างก็เรียกเขาว่าหม่าอ้อโกว์
แต่ฟังจากที่เขาคุยโวถึงอดีตที่เคยคบค้ากับคนใหญ่คนโต ก็สามารถหลอกคนได้ไม่น้อย และก็ไม่มีใครกล้าเรียกชื่อเล่นนั้นต่อหน้าเขา
ส่วนเรื่องที่สวี่ฟางพูดว่าหม่าอ้อโกว์อยากเช่าที่ดินของบ้านพวกเขา
พอคิดถึงเรื่องนี้ สวี่ผิงอันก็ชะงัก!
กล้าเหรอ ถึงคิดต้มตุ๋นเขาแบบนี้?
ก้มลงมองดูตัวเอง
ไม่ผิดนะ ถึงแม้อายุจะกลับมาเป็น 15 ปี แต่รูปร่างหน้าตาแทบไม่เปลี่ยน
แค่ร่างกายยังหนุ่ม หนุ่มเกินไปมาก