สำนักซวนหลิง ยอดเขาอินหยุน หญิงงามผู้หนึ่งนั่งขัดสมาธิบนเบาะเขียวหยก หลับตาบำเพ็ญเพียร
นางผู้นี้คือคู่หมั้นของเย่ฟาน หลิวหรูเยียน
"คุณหนู ไม่ดีแล้ว เย่ฟาน ไอ้ขี้แพ้คนนั้นกลับบำเพ็ญได้อีกแล้ว!"
ขณะนั้นเอง ฟางซื่อเสวี่ยเอามือกุมแก้มขวาที่บวมแดง ร่างกายเซถลา พยุงเซี่ยปินซึ่งใบหน้าเต็มไปด้วยบาดแผลเดินเข้ามา
หลิวหรูเยียนลืมตาขึ้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าเผยความตกตะลึง
"อะไรนะ เย่ฟานฟื้นฟูพลังบำเพ็ญได้แล้วหรือ เป็นไปไม่ได้ นางเห็นกับตาว่าโจวมิงเซวียนทำลายตันเถียนของเขานะ"
"จริงแท้แน่นอน เขาไม่เพียงฟื้นฟูพลังบำเพ็ญได้ กลับแข็งแกร่งถึงขั้นหลอมกายขั้นที่หกอีกด้วย ต่อให้ศิษย์พี่เซี่ยปินก็มิใช่คู่ต่อสู้ของเขา" ฟางซื่อเสวี่ยกล่าวด้วยแววตาแค้นเคือง
ชัดเจนว่าเรื่องราวครั้งนี้ทำให้ฟางซื่อเสวี่ยเต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อเย่ฟาน
"หรือว่าเขาจะได้พบวาสนาอันใด?" แววตาหลิวหรูเยียนวูบไหวด้วยความสงสัย
บัดนี้พละกำลังของนางภายใต้การช่วยเหลือของโจวมิงเซวียนบรรลุถึงขั้นหยั่งรู้ความลับชั้นที่สาม อีกทั้งได้เป็นศิษย์ชั้นใน
จากก้นบึ้งของหัวใจ นางมิได้ปรารถนาจะมีความเกี่ยวข้องกับเย่ฟานอีกต่อไป
นางเป็นผู้ที่ชื่นชมผู้แข็งแกร่งโดยธรรมชาติ เมื่อเทียบกับเย่ฟานแล้ว โจวมิงเซวียนไม่เพียงมีตระกูลที่สูงส่งกว่า
อีกทั้งพละกำลังของตัวเองก็เหนือล้ำเย่ฟานอย่างเทียบกันมิได้ โจวมิงเซวียนย่อมเป็นที่พึ่งพิงที่ดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด
ดังนั้น เมื่อครั้งก่อนที่โจวมิงเซวียนทำลายตันเถียนของเย่ฟาน นางมิได้ห้ามปราม เพื่อตัดความฝันของเย่ฟานให้สิ้นซาก
"ศิษย์พี่หลิว พวกเราถูกศิษย์รับใช้ตีจนปางตายเช่นนี้ ท่านต้องช่วยพวกเราสองคนเอาความยุติธรรมคืนมา!"
เวลานี้ เซี่ยปินที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็กัดฟันกล่าวด้วยความโกรธแค้น เขาเกลียดชังเย่ฟานจนถึงขีดสุด
"ฮึ! เย่ฟาน ไอ้ขี้แพ้ แค่ศิษย์รับใช้ต่ำต้อย กลับกล้าอวดดีถึงเพียงนี้"
"เซี่ยฉัง เสวี่ยเอ่อร์กับเซี่ยปินถูกทำร้าย เจ้าไปทำให้เขาชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป ให้เขากลายเป็นขี้แพ้ที่บำเพ็ญไม่ได้ดังเดิม!"
แววตาหลิวหรูเยียนวาบวับด้วยความเหี้ยมโหด เอ่ยสั่งไปยังนอกประตู
ยามนั้น ชายรูปกายกำยำล่ำสัน ใบหน้าเย็นชาเดินเข้ามาจากด้านนอก
"พี่ใหญ่" เซี่ยปินร้องเรียกด้วยความดีใจ
ชายผู้นี้คือผู้แข็งแกร่งอันดับสิบของสำนักชั้นนอก พี่ชายแท้ๆ ของเซี่ยปิน เซี่ยฉัง พละกำลังถึงขั้นหยั่งรู้ความลับชั้นที่หนึ่ง
"เขาจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป!" แววตาเซี่ยฉังแผดแสงสังหาร
ได้ยินดังนั้น ฟางซื่อเสวี่ยและเซี่ยปินสีหน้าก็เผยความดีใจออกมา
"ที่ถูกแล้ว จำเป็นต้องบอกศิษย์พี่โจวเรื่องนี้หรือไม่?" เซี่ยฉังถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ไม่ต้องรบกวนศิษย์พี่โจวในตอนนี้ ตอนนี้เขากำลังปิดประตูบำเพ็ญพุ่งทะยานสู่ขั้นปราณวิเศษสวรรค์อย่างเต็มกำลัง เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้พวกเราจัดการกันเองก็พอ" หลิวหรูเยียนโบกมือกล่าว
"ศิษย์พี่โจวจะทะลวงสู่ขั้นปราณวิเศษสวรรค์แล้วหรือ?"
ได้ยินดังนั้น ทั้งสามคนก็ถึงกับสั่นสะเทือน
"ถูกต้อง ตราบใดที่ศิษย์พี่โจวทะลวงสู่ขั้นปราณวิเศษสวรรค์ เขาจะกลายเป็นศิษย์ถ่ายทอดองค์ความจริงคนที่ห้าของสำนักซวนหลิง"
"ถึงเวลานั้น การบีบให้เย่ฟานตายก็ง่ายดายดั่งบีบมดตัวหนึ่ง" หลิวหรูเยียนเผยรอยยิ้มเย็นชา
..........................
เย่ฟานในตอนนี้มิได้รู้ตัวว่ากำลังถูกหลิวหรูเยียนและพวกคิดการแค้นอยู่
พละกำลังของเขาในตอนนี้บรรลุถึงขั้นหลอมกายชั้นที่เก้าแล้ว มีคุณสมบัติเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ชั้นนอกได้
ในสำนักซวนหลิง เพียงพละกำลังถึงขั้นหลอมกายชั้นที่ห้า ก็สามารถเข้าร่วมการประลองใหญ่ศิษย์ชั้นนอกได้
ตอนนี้การบำเพ็ญของเย่ฟานเริ่มชะลอลงบ้าง ช่วงนี้พลังของเขาเพิ่มสูงขึ้นมากมาย จึงตั้งใจฝึกฝนวิชายุทธ์เพื่อปูรากฐานให้มั่นคง
อีกหนึ่งเดือนก็จะถึงการประลองใหญ่ศิษย์ชั้นนอก เขาเพิ่งลงมือสั่งสอนฟางซื่อเสวี่ยและเซี่ยปิน ได้ยินว่าพี่ชายของเซี่ยปินบรรลุถึงขั้นหยั่งรู้ความลับแล้ว พวกเขาคงไม่ยอมจบง่ายๆ แน่
ดังนั้นเขาจึงต้องฝึกฝนวิชายุทธ์อันแข็งแกร่ง เพื่อรับมือกับการแก้แค้นที่อาจจะเกิดขึ้นภายหน้า
แม้เซี่ยฉังผู้นี้จะทำให้เย่ฟานไม่พอใจ แต่ต้องยอมรับว่า พละกำลังของเซี่ยฉังยังทำให้เย่ฟานต้องระวังเกรงอยู่บ้าง
ขณะนั้นเอง ในมือของเย่ฟานก็ปรากฏม้วนคัมภีร์เล่มหนึ่ง
ฝ่ามือเมฆเพลิง วิชายุทธ์ชั้นต่ำระดับสอง
วิชายุทธ์ชุดนี้เป็นวิชาพื้นฐานของสำนักซวนหลิง ปัจจุบันศิษย์ชั้นนอกหลายคนล้วนศึกษาเรียนรู้วิชาชุดนี้
"ที่ถูกแล้ว ได้ยินว่าหญิงปริศนากล่าวว่าเทียนเฉินติ่งไม่เพียงมีความสามารถเสริมพลังยาเม็ด ยังสามารถเสริมพลังวิชายุทธ์ได้อีกด้วย"
ด้วยใจลองดู เย่ฟานขบคิดด้วยเจตนารมณ์
เมื่อปรากฏกายอีกครั้ง เขาก็อยู่ในมิติภายในของเทียนเฉินติ่งแล้ว
ในใจร่ายวิชาฝ่ามือเมฆเพลิง
"ครืน! ครืน!"
ทันใดนั้น เงาแสงที่เหมือนกับเย่ฟานทุกประการก็ปรากฏขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน ก็เริ่มแสดงฝ่ามือเมฆเพลิงที่คุ้นเคย
เงาแสงนั้นแผ่กว้างใหญ่ เปลวเพลิงสีแดงฉานห้อมล้อมอยู่บนฝ่ามือทั้งสอง
ภายในกระแสฝ่ามือ เต็มไปด้วยความรู้สึกแห่งพลัง ดั่งบำเพ็ญเพียรมานานหลายสิบปี
เย่ฟานจดจ่อมองเงาแสงที่กำลังใช้ฝ่ามือเมฆเพลิง เขาพบว่าฝ่ามือเมฆเพลิงชุดนี้ภายในเปลวไฟอุณหภูมิสูงยังแฝงไปด้วยพลังแข็งแกร่งอันหนึ่ง เทียนเฉินติ่งนี้ช่างมหัศจรรย์จริงๆ
อีกทั้งฝ่ามือเมฆเพลิงที่ใช้ภายในเทียนเฉินติ่ง บรรลุถึงขั้นแกร่งกล้าสมบูรณ์แล้ว
ไฟกับความแข็งแกร่งผสานกัน พลังของฝ่ามือเมฆเพลิงนี้ย่อมแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย ตามการคาดการณ์ของเย่ฟาน
วิชาพลังฝ่ามือเปลวเพลิงชั้นต่ำระดับสองนี้ หลังจากผ่านการปรับปรุงของเทียนเฉินติ่ง อย่างน้อยก็เทียบเท่าหรือกระทั่งแข็งแกร่งกว่าวิชาชั้นกลางระดับสอง
ภายในมิติอันมืดมิด เงาแสงก้าวย่างคล่องแคล่ว โบกฝ่ามือไปมา แสงสีแดงเพลิงห้อมล้อมอยู่ที่มือ อุณหภูมิสูงสีแดงฉานกลายเป็นกุญแจสำคัญในการสังหารศัตรู
สายตาเย่ฟานจับจ้องเงาแสงที่เหมือนกับตัวเอง พลังฝ่ามือเมฆเพลิงชุดนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เขารวบรวมสมาธิทั้งหมด จดจ่อมองเงาแสงอันคล่องแคล่วนั้น จดจำทุกรายละเอียดลงในความทรงจำ
หลังจากเฝ้าดูนานพอสมควร เย่ฟานก็เริ่มแสดงด้วยตัวเอง เริ่มเลียนแบบเงาแสง ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดหย่อน
"ครืน! ครืน! ครืน!"
เปลวเพลิงบนฝ่ามือทั้งสองระเบิดพลังงานที่น่าตกใจ ทุกครั้งที่แผ่ฝ่ามือ พลังภายในกระแสฝ่ามือก็เสียดสีกับอากาศ
ยามนั้นเอง เงาแสงนั้นกลับพุ่งเข้าโจมตีร่างจริงของเย่ฟาน
"นี่มันเรื่องอะไรกัน?" เย่ฟานตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง ที่แท้ก็มีคุณสมบัติเช่นนี้ด้วย
เมื่อเย่ฟานประมือกับเงาแสงมากขึ้นเรื่อยๆ การใช้ฝ่ามือเมฆเพลิงของเขาก็ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เงาแสงชกพลาดไปหนึ่งหมัด เย่ฟานก็ประสานฝ่ามือทั้งสองเข้าด้วยกันทันที
กระแสฝ่ามือสีแดงเพลิงที่แฝงไปด้วยพลังแข็งแกร่ง พุ่งตรงไปยังเงาแสง
"เพียะ!" พลังมหาศาลทำให้เงาแสงสลายหายไปในทันใด ริมฝีปากเย่ฟานก็เผยรอยยิ้มออกมา
ในสามวันต่อจากนี้ เย่ฟานไม่เพียงฝึกฝนฝ่ามือเมฆเพลิงให้แข็งแกร่งผ่านการต่อสู้กับเงาแสง ยังได้ฝึกวิชาเคลื่อนไหวมังกรเหินอีกด้วย
ตอนนี้เย่ฟานไม่เพียงสามารถปลดปล่อยพลังอุณหภูมิสูงของไฟจากฝ่ามือเมฆเพลิงได้
อีกทั้งเมื่อใช้ร่วมกับมังกรเหิน ก็ยังสามารถแสดงกระแสฝ่ามือที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นในขณะที่ปล่อยฝ่ามือเมฆเพลิงได้อีกด้วย
ภายในมิติอันมืดมิด ราวกับว่าเวลามิได้ผ่านไป เย่ฟานฝึกฝนกับเงาแสงเช่นนี้ไม่หยุดหย่อน
ท่ามกลางหยาดเหงื่อที่โปรยปราย พลังของเย่ฟานก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ