ลมพัดกระโชกหน้าศาลเจ้า ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่าน
หลายคนจ้องมองเข้าไปข้างในอย่างระแวดระวัง
เซียงอวิ๋นถูกผลักให้ออกไปนำทาง
“อาจารย์ ข้างในศาลเจ้าไม่มีอะไรเลยค่ะ”
อาจารย์บีบคางเซียงอวิ๋น “กลไกอยู่ที่ไหน?”
นอกภาพโฮโลแกรม
ทุกคนจับจ้องศาลเจ้าแม่กวนอิมไม่วางตา
พวกเขาเห็นเซียงอวิ๋นผลักรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมออก เผยให้เห็นถ้ำหลังรูปสลักหิน
ใครคนหนึ่งถามอย่างประหลาดใจว่า “ผู้ใหญ่บ้าน รูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมองค์นี้ไม่เหมือนกับที่หลังเขาเลยนะครับ สร้างใหม่ทีหลังหรือเปล่า?”
“ใช่แล้ว หลังรูปปั้นเจ้าแม่กวนอิมที่หลังเขาของพวกเราก็มีถ้ำหินงอกหินย้อยเหมือนกันเหรอ?”
ผู้ใหญ่บ้านสวี่มีสีหน้าตึงเครียด “ดูต่อไปเถอะ พูดมากกันอยู่ได้”
เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวสุ่ยไม่พูดอะไร และเหล่าผู้มีอำนาจหลายคนก็เงียบเช่นกัน เขาจึงกดมือคนข้างกายไว้เป็นเชิงห้ามไม่ให้พูด
ไม่ว่าภาพนี้จะจริงหรือเท็จ ดูให้จบก่อนค่อยว่ากัน
ในภาพ เซียงอวิ๋นพาทหารญี่ปุ่นเข้าไปในถ้ำหินงอกหินย้อยแล้ว
ภายในถ้ำมืดสนิท
ทหารญี่ปุ่นเปิดไฟฉาย วงแสงส่องไปบนเสาหินปูน เงาประหลาดพิสดารสะท้อนอยู่บนผนัง
ยิ่งเดินลึกเข้าไป บรรยากาศก็ยิ่งวังเวง
ทหารญี่ปุ่นคนหนึ่งพูดว่า “อาจารย์ ข้างในนี้ไม่มีใครสักคน พวกเราถูกผู้หญิงคนนี้หลอกแล้วหรือเปล่า!”
เสียงหยดน้ำดังแปะ ๆ ในถ้ำ ราวกับมนตร์สะกดที่ก้องอยู่ข้างหู
ทหารญี่ปุ่นหลายคนผลักไสเซียงอวิ๋นไปมา ในถ้ำมืดสลัว ความคิดชั่วร้ายพลันถูกปลุกขึ้น พวกเขาลวนลามเธอพร้อมพูดจาสองแง่สองง่าม
อาจารย์เดินรั้งท้าย เข็มทิศในมือหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว วนวุ่นยิ่งกว่าตอนก่อนเข้าถ้ำ