เจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบเฝ้าอยู่ตลอดบ่าย กำลังคิดอยู่ว่าควรเพิ่มกำลังคนหรือไม่ โทรศัพท์จากหัวหน้าทีมก็ดังขึ้น เขาด่าทุกคนเสียยกใหญ่
“พวกแกมัวทำอะไรกันอยู่! ประชาชนผู้มีน้ำใจกำลังพาผู้ต้องสงสัยไปส่งถึงสถานีตำรวจแล้ว!”
พอทุกคนกลับถึงสถานีตำรวจ ก็ได้รู้ว่ามีชายหนุ่มผู้มีน้ำใจคนหนึ่ง ไม่เพียงจับผู้ต้องสงสัยมัดส่งมาเท่านั้น ระหว่างทางยังเค้นตัวตนของอีกฝ่ายออกมาได้ด้วย
ชื่อจริงของคนคนนี้คือจินจวิ้นจื้อ เขาเคลื่อนไหวอยู่บนโลกออนไลน์มานานหลายปี ภายนอกจัดตั้งกลุ่มแชตคิวคิว แต่แท้จริงแล้วเป็นสายลับที่มาจากทางเหนือ
เขาใช้กลุ่มแชตคิวคิวจับคนจากหน่วยงานที่มีข้อมูลลับหลายคน กุมจุดอ่อนของพวกนั้นไว้แล้วรีดข่าวจากปาก
คดีนี้กำลังพิจารณาได้ครึ่งทาง ผู้ต้องสงสัยก็ถูกเจ้าหน้าที่ความมั่นคงแห่งชาตินำตัวไป
หลังหัวหน้าหน่วยสืบสวนคดีอาญาจัดการเรื่องส่งมอบตัวเรียบร้อย ฟู่ป๋อเหวินก็กำลังให้ปากคำอยู่
เขามองชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเบื้องหน้าอย่างสงสัย “น้องชาย คุณเค้นคำพูดของเขาออกมาได้ยังไง?”
ฟู่ป๋อเหวินตอบอย่างจริงจัง “ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ กำลังจะซักถามตามขั้นตอนที่เรียนมาในตำรา เขาก็สารภาพออกมาเอง สิ่งที่ผมเรียนมาไม่ได้ใช้เลยสักอย่าง”
“อ้อ?”
ฟู่ป๋อเหวินกล่าว “ผมบอกว่าเขาหน้าตาไม่เหมือนคนจีน เหมือนพวกญี่ปุ่น เขาก็เดือดดาลแล้วด่าผมว่า ‘ชิบัล’ ผมเลยพูดรหัส 28256 แต่เขาตอบต่อไม่ได้”
หัวหน้าทีมเข้าใจทันที ในบ้านของชายคนนั้นพบอุปกรณ์สายลับจำนวนมาก
เขาเพิ่งมาอยู่จินซื่อได้สองปี ใช้เวลาสร้างเครือข่ายไปไม่น้อย คงยังไม่มีเวลาเล่นอินเทอร์เน็ตเท่าไรนัก