เซียวหนานซานแจ้งตำรวจกลางดึก ตระกูลเซียวส่งเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายสิบคนออกไปตามหาคนด้วย
คุณนายผู้เฒ่าขึ้นรถไปด้วยตัวเอง
พ่อบ้านผู้เฒ่าเดิมทีเป็นห่วงว่าหากคุณนายผู้เฒ่าเห็นสภาพของเสี่ยวม่าน เกรงว่าจะโมโหจนเป็นอะไรขึ้นมาอีก
แต่ในเวลาแบบนี้ คุณนายผู้เฒ่าไม่มีทางยอมนั่งรออยู่ที่บ้าน
เจียงเสี่ยวสุ่ยกับฟู่หมิงหยวนเดินทางไปด้วย
พอเข้าใกล้หมู่บ้าน เจียงเสี่ยวสุ่ยก็ได้กลิ่นไอมาร
เป็นกลิ่นเดียวกับที่ได้กลิ่นจากตัวเซียวเอ้อร์ในวันนั้น
แต่เข้มข้นกว่าบนตัวเซียวเอ้อร์มาก
ปราณอาฆาตจากโลหิตในตัวฟู่หมิงหยวนราวกับแม่เหล็ก ดึงดูดไออัปมงคลที่โอบล้อมหมู่บ้านเข้ามาไม่ขาดสาย
ยิ่งเข้าใกล้หมู่บ้าน สีหน้าของเขาก็ยิ่งซีดเผือด
ฟู่หมิงหยวนรู้สึกปวดศีรษะราวกับจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ
จู่ ๆ ริมฝีปากก็สัมผัสความนุ่มนวล
ไอเย็นสดชื่นสายหนึ่งไหลทะลักเข้ามาในชั่วพริบตา ช่วยขจัดความกระสับกระส่าย เขาถึงเพิ่งรู้ตัวว่าหญิงสาวเข้ามาใกล้ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวหญิงสาวลอยเข้าจมูก
เจียงเสี่ยวสุ่ยเม้มปากพลางเอ่ยว่า “ฟู่หมิงหยวน คุณหอมจัง”
ไออัปมงคลไหลเข้าสู่ร่างฟู่หมิงหยวนไม่ขาดสาย วนเวียนอยู่ภายในร่างรอบหนึ่ง ราวกับสุราที่ผ่านการบ่มจนรสขมจางหาย เหลือเพียงความกลมกล่อมและหวานชุ่มคอ
เธอชอบ
แก้มของหญิงสาวขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอเอนตัวเข้าหาเขาอย่างเคลิบเคลิ้ม อยากจะลองอีกสักครั้ง
ฝ่ามือแข็งแรงของชายหนุ่มจับคางเธอไว้เพื่อห้ามปราม
ฟู่หมิงหยวนเอนตัวไปด้านหลัง สีหน้าเย็นชา “อย่าซน”
ในรถเปิดเครื่องทำความร้อนไว้ หญิงสาวไม่ได้สวมเสื้อคลุม ชุดกี่เพ้าตัดเย็บได้พอดี เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างหญิงสาวอย่างงดงาม
“ขี้งก”
เจียงเสี่ยวสุ่ยฮึดฮัด แล้วกลับไปนั่งที่เดิม
รอให้เขาถูกไออัปมงคลโอบล้อมจนขยับไม่ได้ เขาก็จะมาขอร้องเธอเอง
หมู่บ้านแห่งนี้มีบางอย่างผิดปกติ ไออัปมงคลหนาแน่น อีกไม่นานก็กลืนกินฟู่หมิงหยวนได้แล้ว