“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!”
ผู้ช่วยฉินจำได้แค่ว่าช่างนวดหลิวส่วงเข้ามานวดให้ท่านประธานฟู่ พอลืมตาขึ้นมาอีกที ทุกอย่างก็พังพินาศไปหมดแล้ว!
“ช่างหลิวอยู่ไหน?” เขามองตามที่เจียงเสี่ยวสุ่ยชี้ไป ก็เห็นช่างหลิวนอนหมดสติอยู่บนพื้น หน้าผากบวมปูดเป็นลูกใหญ่
เมื่อมองหน้าต่างที่แตกละเอียด แล้วหันมามองเจียงเสี่ยวสุ่ยที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น เขาก็ยืนงงอยู่พักใหญ่ ไม่เข้าใจสถานการณ์สักนิด
“ท่านประธาน บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ ให้ผมไปตามหมอมาดีไหมครับ”
“ไม่ต้อง” ฟู่หมิงหยวนแอบสบถว่าหาผู้ช่วยโง่เง่าแบบนี้มาจากไหน “ปลุกเขาขึ้นมาถาม”
หลิวส่วงถูกมัดมือมัดเท้าแน่น แล้วผูกติดกับเครื่องทำความร้อน
เขาถูกซ้อมจนหน้าบวมช้ำ ก่อนจะค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา พอเห็นเจียงเสี่ยวสุ่ยก็ทำท่าราวกับเห็นสัตว์ประหลาด พยายามถอยหนี
ผู้ช่วยฉินถามเสียงเข้ม “พูดมา ใครส่งแกมา”
หลิวส่วงถุยฟันที่เปื้อนเลือดออกมาซี่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเด็ดขาด “พวกคุณอย่าเสียเวลาเปล่ากับผมเลย ผมไม่พูดอะไรทั้งนั้น”
เจียงเสี่ยวสุ่ยแปะยันต์สัตย์จริงลงบนหน้าผากเขาดังเพี๊ยะ
ดวงตาของหลิวส่วงเลื่อนลอย ก่อนจะเอ่ยออกมา “เป็นคุณผู้หญิงฟู่ เมื่อวานคุณผู้หญิงมาหาผม บอกให้หาทางส่งคุณออกไปอย่างเงียบ ๆ พอทำสำเร็จจะให้เงินผมห้าล้านดอลลาร์ แถมยังส่งคนทั้งครอบครัวของผมไปตั้งถิ่นฐานที่ต่างประเทศ”
ผู้ช่วยฉินแทบไม่อยากเชื่อ “คุณพูดเหลวไหล คุณผู้หญิงจะส่งคนมาลอบสังหารท่านประธานฟู่ได้ยังไง”
เจียงเสี่ยวสุ่ยกลอกตาใส่เขา “เขาพูดความจริง”
ฟู่หมิงหยวนไม่ได้แสดงปฏิกิริยา ผ่านไปครู่ใหญ่จึงถามว่า “เธอติดต่อกับคุณทางไหน แล้วมีคนที่สามรู้เรื่องนี้ไหม”