เจียงเสี่ยวสุ่ยกับฟู่หมิงหยวนไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้วยกัน
หยางข่ายสารภาพว่า เขารู้จักกลุ่มแชตคิวคิวนี้จากลูกค้าคนหนึ่ง หลังจากนั้นก็หาลูกค้าในกลุ่ม โดยคิดค่าห้องพักราคาสูงเพื่อให้ลูกค้าได้พักอย่างปลอดภัย ส่วนพวกเขาจะทำอะไรในห้อง เขาไม่เคยสนใจ
กลุ่มแบบนี้เขามีอยู่ 7 กลุ่ม
แต่ละกลุ่มมีสมาชิกที่เคลื่อนไหวอยู่หลายสิบคน รวมกันแล้วก็น่าจะมีหนึ่งถึงสองร้อยคน
หัวหน้ากลุ่มแต่ละกลุ่มเป็นคนละคนกัน เขาเองก็ไม่เคยเห็นหัวหน้ากลุ่มออกมาพูดสักครั้ง
ตำรวจไซเบอร์เริ่มสืบสวนกลุ่มแชตคิวคิวลักษณะนี้แล้ว
ไม่ว่าตำรวจจะซักถามอย่างไร เขาก็ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลของหัวหน้ากลุ่ม
เห็นได้ชัดว่าเขาไม่รู้จริง ๆ
ตอนนี้เจียงเสี่ยวสุ่ยคุ้นเคยกับแผนกสืบสวนคดีอาญาเป็นอย่างดีแล้ว
ตำรวจที่พาเธอไปบันทึกปากคำยังเป็นนายตำรวจคนเดิมที่เคยสืบคดีหลี่มู่จื่อ
เจียงเสี่ยวสุ่ยบอกว่า “หัวหน้ากลุ่มเป็นชาวต่างชาติ แต่ตอนนี้อยู่ในประเทศ พักอยู่ที่เมืองจินซี บ้านเลขที่ 28 บริเวณถนนฉางชุน เป็นอาคารสไตล์โซเวียตที่มีกำแพงสีแดง อยู่ชั้นสองฝั่งตะวันตก นอกหน้าต่างมีต้นซิ่งสีแดงต้นหนึ่ง”
นายตำรวจถามอย่างประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไง?”
“ฉันทำนายได้” เจียงเสี่ยวสุ่ยตอบ “คนคนนี้น่าจะมีไอเลือดติดตัว แต่ไม่ได้เปื้อนมาจากตัวเอง ที่บ้านน่าจะมีคดีฆาตกรรมอื่นด้วย พวกคุณลองไปตรวจสอบดูได้”
นายตำรวจหนุ่มรีบรายงานเรื่องนี้ขึ้นไป
ครั้งก่อนในคดีหลี่มู่จื่อ เจียงเสี่ยวสุ่ยพูดตำแหน่งที่พบศพของหลี่มู่จื่อออกมาได้ทันที
แม้เขาจะได้รับการศึกษาตามแนวคิดวัตถุนิยม แต่ก็เชื่อว่าบนโลกนี้มีผู้มีความสามารถพิเศษอยู่บ้าง บางทีเจียงเสี่ยวสุ่ยอาจทำนายได้จริง ๆ