ในตอนนั้นเอง เสียงกรีดร้องก็ดังมาจากริมถนน รถเก๋งคันหนึ่งพุ่งขึ้นมาบนทางเท้า ตรงดิ่งไปยังประตูโรงเรียน
“ช่วยด้วย!”
“อ๊า! อย่าเข้ามานะ!”
ผู้ปกครองต่างอุ้มลูกของตัวเองแล้ววิ่งหนี
เด็กหลายคนตกใจจนยืนนิ่งอยู่กับที่ ครูสองคนได้สติแล้วก็รีบคว้าเด็กคนละคนหนีเข้าไปในโรงเรียน
แต่รถวิ่งมาเร็วเกินไป พริบตาเดียวก็พุ่งมาถึงตรงหน้า
เด็กหญิงตัวเล็กในเสื้อบุนวมสีส้มแดงยืนตัวแข็งด้วยความหวาดกลัว ได้แต่มองรถที่พุ่งเข้ามาอย่างทำอะไรไม่ถูก
“เจียเจีย!”
ครูประจำชั้นร้องลั่นด้วยความตกใจ
ในวินาทีที่เด็กหญิงกำลังจะถูกล้อรถทับ หลี่มู่จื่อก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเธอ
เธอคว้าตัวเด็กหญิงขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ แต่ก็หนีไม่ทันแล้ว เธอกอดเด็กหญิงไว้ พลันลืมไปชั่วขณะว่าตัวเองเป็นผี วินาทีต่อมา รถก็พุ่งชนแผ่นหลังของเธออย่างจัง
ทุกคนได้ยินเสียงดังปัง
เด็กหญิงลอยค้างอยู่กลางอากาศ รถหยุดกะทันหัน กันชนหน้าบุบเป็นหลุมใหญ่ขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
จากนั้นเด็กหญิงก็ตกลงมา
รถเก๋งพุ่งตรงไปชนประตูใหญ่ ด้วยความเร็วขนาดนั้น ประตูอัตโนมัติไม่มีทางกั้นไว้ได้
“แย่แล้ว รีบหนีเร็ว! ยืนบื้ออะไรกันอยู่!” ยามตะโกนลั่น
ผู้อำนวยการวิ่งออกมาจากโรงเรียน ดวงตาแดงก่ำ เขารู้ดีว่าถ้าปล่อยให้รถคันนี้พุ่งเข้ามา ชีวิตเขาคงพังพินาศแน่
“เอาแผงกั้นถนนมา! เร็วเข้า! ยืนทำอะไรกันอยู่!”
แผงกั้นยังเอามาวางไม่ทัน เพิ่งลากมาได้ครึ่งทาง รถเก๋งก็ส่งเสียงคำรามพุ่งเข้ามาแล้ว ประตูใหญ่ถูกชนเปิด เด็ก ๆ ต่างพากันแตกตื่นวิ่งหนี
ตรงหน้าโรงเรียนประถมข้าง ๆ เซวียเหวินโอบเซวียหยางไว้ พลางถอยหนีรถด้วยความหวาดกลัว
จิ้งจอกในอ้อมแขนของเซวียหยางพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว