ไอหมอกดำที่อยู่ด้านหลังฟู่หมิงหยวนค่อย ๆ ไหลลงมาจากกลุ่มควันดำ ก่อนจะวนเวียนอยู่รอบตัวเขา
เจียงเสี่ยวสุ่ยรู้สึกมาตลอดว่าวันนี้มีคลื่นพลังประหลาด
เธอหันกลับไป
ไอหมอกดำสลายไปในควันจาง ๆ แล้วหายวับ
เจียงเสี่ยวสุ่ยขมวดคิ้วแล้วหันกลับมา ไอหมอกดำก็รวมตัวขึ้นอีกครั้ง ล้อมพวกเขาไว้ในท่าทีคุ้มกัน
หลังงานแต่งเมื่อคืน ฟู่หมิงหยวนก็พบว่าตนหลอมรวมเข้ากับพลังภายในร่างได้ดียิ่งขึ้น
พลังส่วนหนึ่งเริ่มใช้งานได้แล้ว
เขาไม่รู้ว่านี่ใช่สิ่งที่เรียกว่าศาสตร์เร้นลับหรือเปล่า
เพียงรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป
พลังลึกลับสายนั้นมีความต้องการครอบครองเจียงเสี่ยวสุ่ยอย่างรุนแรง พอคิดว่าจะสารภาพทุกอย่างกับเธอในไม่ช้า พลังนั้นก็ปั่นป่วนขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ถึงขั้นพยายามแย่งชิงการควบคุมจิตสำนึกของเขา
ก่อนจะดูดซับและควบคุมพลังนั้นได้อย่างสมบูรณ์ เขายังไม่อยากให้เจียงเสี่ยวสุ่ยรู้เรื่องนี้
เงาดำหายวับไปอีกครั้งตรงหน้าปล่องลิฟต์
เจียงเสี่ยวสุ่ยเอ่ยว่า “ศพอยู่ข้างล่าง”
ผู้ช่วยฉินนึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่ตัวเองเพิ่งออกมาจากลิฟต์ จึงตกใจจนแทบเสียขวัญ “แล้ว...ทำยังไงดี?”
เจียงเสี่ยวสุ่ยจับตัวตู้ลิฟต์ไว้ ใช้แรงทั้งสองมือ หมายจะดันมันขึ้นไปด้วยกำลังล้วน ๆ
ฟู่หมิงหยวนดึงเธอออกมา “ฉันเอง”
เขากดปุ่มหยุดฉุกเฉิน ตู้ลิฟต์เลื่อนขึ้นมาได้ครึ่งทางก็หยุดกึก ค้างอยู่กลางอากาศ เผยให้เห็นปล่องลึกมืดมิด
พวกเขาอยู่ชั้นใต้ดินชั้นหนึ่ง ใต้ปล่องลงไปยังลึกอีกประมาณ 4-5 เมตร
บริเวณนี้มีเพียงไฟฉุกเฉินสีเขียวสลัว ๆ แค่เห็นคนข้าง ๆ ก็ทำเอาขวัญผวาแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการมองไปทางอื่น