คุณย่าเจียงเม้มปากอย่างไม่พอใจ ก่อนหันไปมองเจียงเสี่ยวสุ่ย «ถุย ๆ ๆ! หุบปากไปเลย เธอตั้งใจจะหาเรื่องไออัปมงคลมาให้ฉันใช่ไหม!»
เจียงเหยียนกล่าวว่า «เสี่ยวสุ่ยรู้เรื่องฮวงจุ้ย คุณก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ คุณต้องถูกคนหลอกแน่ ๆ ใครเป็นคนบอกให้เปลี่ยน เดี๋ยวผมไปจัดการเอง»
เขาคาบบุหรี่ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ พิงกรอบประตูห้องครัว ก่อนเตะประตูจนหลุดลงมา «ของแบบนี้มีแต่จะนำไออัปมงคล รีบถอดออกซะ»
เจียงหมิงจู๋ทั้งโกรธทั้งไม่กล้าพูด «พี่คะ ไหน ๆ ก็ติดตั้งไปแล้ว ก็ปล่อยไว้อย่างนี้เถอะค่ะ ฉันว่าก็ดูดีนะ เราอย่าเชื่อเรื่องพวกนี้มากเกินไปเลย»
«จูจู เธอต้องรู้แน่ว่าใครหลอกคุณย่า บอกฉันมา ฉันไม่ปล่อยมันไว้แน่»
เจียงหมิงจู๋เม้มปาก ไม่พูดอะไร
คุณย่าเจียงพูดอย่างฉุนเฉียว «จูจู โทรตามช่างตกแต่งให้กลับมา ขนเฟอร์นิเจอร์พวกนี้ไป แล้วจัดบ้านให้กลับเป็นเหมือนเดิม»
«คุณย่า!»
คุณย่าเจียงถามอย่างหมดความอดทน «เดี๋ยวนี้ไม่ฟังที่ย่าพูดแล้วหรือไง?»
ไม่นานนัก เฟอร์นิเจอร์ที่เพิ่งขนออกไปก็ถูกนำกลับมา คนงานกว่าสิบคนเดินขนเฟอร์นิเจอร์เข้าออกกันให้วุ่น
ภาพเขียนที่ติดอยู่ตรงโถงชั้นสามของเจียงเสี่ยวสุ่ยก็ถูกถอดลงมาแล้วติดตั้งใหม่ทั้งหมด
เจียงเสี่ยวสุ่ยขูดสนิมเขียวบนกระดิ่งทองแดงออกจนหมด เผยให้เห็นประกายโลหะด้านใน
กระดิ่งที่เมื่อก่อนมีขนาดเท่าลูกวอลนัต ตอนนี้เหลือเพียงขนาดปลายนิ้ว เธอผูกพู่ห้อยไว้กับกระดิ่ง แล้วแขวนข้างกระจกหัวเตียง สายพู่พลิ้วไหวเบา ๆ ตามลมอุ่นจากเครื่องปรับอากาศ
ผังชั้นสามของเธอเป็นภาพเสริมอายุวาสนาและความมั่งคั่ง แต่ตัวเธอเป็นสัตว์อสูรร้าย จึงแขวนราชันผีไว้หน้าเตียง ไอชั่วร้ายธรรมดาย่อมไม่กล้าเข้าใกล้