ไฉ่ไฉ่ขอบตาแดงก่ำ
เธอซ่อนลูกแมวไว้ในเสื้อผ้าของตัวเอง ใช้เส้นผมบังไว้ ก่อนก้มหน้าวิ่งออกไป
ใบหน้าซาดาโกะพลันปรากฏขึ้น เต่าวิญญาณสะดุ้งเฮือก “ให้ตายเถอะ ทำไมถึงผลุบโผล่มาไม่ให้สุ้มให้เสียง ตกใจหมดเลย”
เด็กน้อยชี้ไปยังไฉ่ไฉ่ที่ลอยอยู่กลางอากาศ “แมว ๆ!”
คุณนายเหลียงมีพลังหยางเข้มข้น จึงมองไม่เห็นไฉ่ไฉ่ พอได้ยินลูกชายพูดก็พลันตื่นเต้น “หนานหนาน ลูกหายดีแล้ว!”
หนานหนานชี้ไปที่อ้อมแขนของไฉ่ไฉ่ “แม่ครับ มีพี่ชายใจร้ายตีแมว! เขาเอากรรไกรมาทิ่มมัน แล้วยังใช้เท้าเหยียบด้วย!”
คุณนายเหลียงกลัวว่าลูกชายจะตกใจจนเป็นอะไรไป รีบกอดปลอบ “แม่จะพาลูกไปหาตำรวจนะ ตำรวจจะช่วยแก้แค้นให้แมวเอง เราไม่ต้องยุ่งแล้ว ดีไหม?”
หนานหนานตัวน้อยคิดไม่เข้าใจ “ไม่เอา ผมจะแก้แค้นให้แมว! อุลตร้าแมนต้องสู้กับสัตว์ประหลาด! ผมคืออุลตร้าแมน! ต่อไปผมจะปกป้องแม่ด้วย!”
คุณนายเหลียงรู้สึกปวดใจ รีบดึงลูกชายเข้ามากอดแนบอก
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในสองวันนี้ เธอก็ยิ่งเศร้าใจ
“ได้จ้ะ หนานหนานของเราเป็นอุลตร้าแมนตัวน้อย เราจะช่วยกันไล่สัตว์ประหลาดไปให้พ้น ตอนนี้เราไปแจ้งความกับคุณตำรวจเลยนะ!”
เธอกลัวว่าลูกจะมีบาดแผลในใจจากเรื่องนี้
ต้องให้เด็กใจร้ายได้รับโทษ ลูกชายถึงจะพอชดเชยความเจ็บปวดที่ได้รับได้
โลกใบนี้เป็นของทุกชีวิต จะปล่อยให้คนชั่วทำตามใจชอบ แล้วให้คนดีแบกรับความรู้สึกผิดไว้ไม่ได้
เธอลุกขึ้นยืน “อาจารย์เจียง ขอบคุณค่ะ คิดค่าบริการเท่าไรคะ ฉันจะโอนให้เดี๋ยวนี้”
เจียงเสี่ยวสุ่ยชี้ไปยังป้ายตั้งคิวอาร์โค้ดบนโต๊ะ “หนึ่งล้านห้าแสน”