เต่าวิญญาณกลุ้มใจอยู่บ้าง
นายหญิงของนางไปเรียนรู้อะไรมาในความทรงจำของเจียงเหมยกันนะ ถึงได้ทำร้ายจิตใจตัวเองแบบนี้ ไม่พอใจกับรูปลักษณ์ของตัวเองเสียได้
ใบหน้านี้ของนายหญิงไม่เหมือนใครในสำนักเร้นลับ
ภายหลังเขาร่อนเร่พเนจรอยู่นับพันปี เคยพบทั้งนางคณิกาผู้เลอโฉมริมแม่น้ำฉินไหว องค์หญิงและพระสนมในนครหลวง กวีผู้เปี่ยมพรสวรรค์กับจอมยุทธ์หญิง รวมถึงดาราภาพยนตร์แห่งเซี่ยงไฮ้
หญิงสาวเหล่านั้นล้วนงดงามจนหาสิ่งใดเปรียบมิได้ ทว่าไม่มีใครเทียบกับนายหญิงของนางได้เลย
เมื่อยืนอยู่ต่อหน้านายหญิง ก็ราวกับแสงเทียนริบหรี่ จะกล้าเทียบประกายตะวันและจันทราได้อย่างไร
เจียงเสี่ยวสุ่ยนึกถึงภาพอิ่นเซี่ยงหน่วนคล้องแขนฟู่หมิงหยวนในวันนี้ หน้าอกอวบอิ่มนุ่มนวลของอีกฝ่ายแนบเข้าหาฟู่หมิงหยวนอย่างแผ่วเบา คล้ายจะสัมผัสก็ไม่เชิง
นางนึกขึ้นได้ว่าเจียงเหมยเคยพบเส้นผมยาวเส้นหนึ่งบนเสื้อเชิ้ตของไป๋หงเป่า
ตอนนั้นเจียงเหมยมีความขุ่นเคืองอยู่ในใจ แต่ความจริงตรงหน้ากลับกดความรู้สึกนั้นเอาไว้
ลูกทั้งสองคนเกิดมาแล้ว นางไม่อยากแยกทางกับไป๋หงเป่า เมื่อผ่านเวลามาหลายปี ความผูกพันระหว่างพวกเขาก็ไม่ได้มีแค่ความเป็นสามีภรรยาอีกต่อไป
การแยกจากกันคงไม่ต่างจากการบาดเจ็บสาหัส
นางปลอบใจตัวเองว่าเป็นแค่เส้นผมเส้นเดียว บางทีคงปลิวมาตามลม ไม่ควรเก็บมาใส่ใจนัก
เจียงเสี่ยวสุ่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง หากเป็นนาง นางคงกินอีกฝ่ายเข้าไปแล้ว
แต่ที่จริงมนุษย์กินไม่อร่อยเอาเสียเลย
ความคิดของมนุษย์ซับซ้อนเกินไป กินเข้าไปแล้วผลข้างเคียงยังติดอยู่นาน
เมื่อกินคนเหล่านั้นในหมู่บ้านตระกูลจ้าว นางก็สัมผัสได้ถึงความคิดชั่วร้ายของพวกเขา เมื่อกินส่วนหนึ่งของเจียงเหมย นางก็สัมผัสได้ถึงทั้งความรักและความขุ่นเคืองที่เจียงเหมยมีต่อไป๋หงเป่า
เพื่อเลี่ยงไม่ให้วันหน้าไม่มีทางเลือกจนต้องกินคนที่มาจีบฟู่หมิงหยวน นางต้องแก้ปัญหาตั้งแต่ต้นตอ