ได้เลย!
เหงื่อผุดเต็มหน้าผากโยวเหวินหลง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินว่าถ้าฝึกผิดต้องสลายพลังแล้วเริ่มใหม่!
น่ากลัวเกินไปแล้ว!
เจียงเสี่ยวสุ่ยไม่เข้าใจว่าพวกเขากังวลอะไรกัน “ของวิเศษในสำนัก พวกคุณหยิบไปใช้ได้ตามสบาย ไม่ต้องบอกฉัน แค่ลงทะเบียนตอนเบิกออกไปก็พอ แต่ละคนไปเลือกอาวุธที่ถนัดมาก่อนคนละชิ้น”
“จริงเหรอ?” โยวเหวินหลงตื่นเต้นขึ้นมาทันที นั่นเป็นสมบัติของชาติเชียวนะ ถ้าพวกเขาเอาไปทำอาวุธ จะเป็นการไม่เคารพไปหน่อยหรือเปล่า
ถึงอยากได้ เขาก็ไม่กล้า ผู้อำนวยการโจวรู้เข้าคงถือดาบมาไล่ฟันเขาแน่
เจียงเสี่ยวสุ่ยตอบว่า “อืม ใช้ได้ตามใจ แต่ต้องได้รับความยินยอมจากอาวุธก่อน”
อาวุธเหล่านี้ไม่ใช่กระบี่ประจำกายของจักรพรรดิ ก็เป็นของติดตัวของเจ้าแคว้น ไอสังหารจึงหนักหน่วงมาก หากพวกเขาทำให้อาวุธยอมรับเป็นนายไม่ได้ ก็ไม่เพียงแต่เอาไปไม่ได้ ยังอาจถูกไล่ฟันอีกด้วย
โยวเหวินหลงคงนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้เช่นกัน เขาสะท้านไปทั้งตัว แล้วก็ไม่กล้าฝันหวานอีก
เจียงเสี่ยวสุ่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนค้นหม้อแรงดันออกมาจากมิติของเต่าเงิน จากนั้นหยิบยาเซียนออกมากำหนึ่ง กลิ่นหอมสดชื่นพลันอบอวลไปทั่วห้อง สูดแล้วชื่นใจอย่างยิ่ง
“คนละ 3 เม็ด กินทุกครึ่งเดือน หมดแล้วค่อยมารับเพิ่ม”
โยวเหวินหลงอ้าปากค้าง เด็กสาวตรงหน้าสวมชุดถังจวงอย่างประณีต แต่กลับหยิบหม้อแรงดันออกมาได้จากความว่างเปล่า หากเขามองไม่ผิด ตอนหม้อแรงดันเปิดฝาเมื่อครู่ มีแสงสีทองเปล่งประกายวาบออกมาชัด ๆ
เขายกยาเซียนขึ้นมาดมใกล้ ๆ มีกลิ่นสมุนไพรจีนปนกลิ่นดอกไม้
สูดแล้วรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า