เซียวหย่าฉิงไม่ได้ปฏิเสธ
ไฉ่ไฉ่ถามว่า “อาจารย์ ฉันไปทำอะไรดี?”
เจียงเสี่ยวสุ่ยโยนบัญชีผู้ใช้ให้พวกเขา “คำขอความช่วยเหลือในนี้ อยากทำอันไหนก็เลือกได้เลย จัดการสำเร็จหนึ่งเรื่องก็ถือว่าทำคุณประโยชน์ให้สำนัก ให้เยว่เหยามอบคะแนนให้พวกเธอไว้แลกของตอนสิ้นปีนะ”
“ได้เลย!”
โยวเหวินหลงไม่เคยได้ยินภารกิจสำนักที่ส่งกันง่าย ๆ แบบนี้มาก่อน แต่กลับรู้สึกว่าสมเหตุสมผลดี
เรื่องที่เจียงเสี่ยวสุ่ยทำ ย่อมสมเหตุสมผลทั้งนั้น
เขาถูมือไปมาอย่างกระตือรือร้น อยากออกไปลุยงานใหญ่ สายตากวาดผ่านหน้าจอโทรศัพท์ซึ่งเต็มไปด้วยโพสต์ขอให้ร่ำรวย ก่อนจะเลื่อนไปเจอเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับความเชี่ยวชาญของเขา
มีคนใช้ชื่อว่า【ดาบหนึ่งเล่มที่ถูกการปลูกส้มทำให้เสียเวลา】ฝากข้อความไว้ว่า เขาขุดเจอกล่องเหรียญทองแดงในห้องเก็บมันเทศที่บ้านเกิด เพราะกล่องเหรียญนี้ คนในครอบครัวของเขาตายไปแล้วสองคน เขากลัวว่าตัวเองจะเป็นคนที่สาม จึงขอให้เจ้าของบัญชีช่วยเหลือ
แนบรูปเหรียญทองแดงมาด้วย
โยวเหวินหลงเห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเหรียญทองแดงพวกนี้มีปัญหา ไม่ใช่ฮวงจุ้ยอัปมงคลอะไร แต่เป็นตัวกล่องใส่เหรียญต่างหาก กลางกล่องมีช่องซ่อนอยู่ และในช่องนั้นมีปรอทอยู่ คงถูกขุดมาจากสุสานแห่งไหนสักแห่ง
นี่มันงานถนัดของเขาชัด ๆ
ครอบครัวนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ไม่แน่ว่าเขาอาจช่วยประเทศจับพวกโจรขุดสุสานที่คอยกัดกินบ้านเมืองได้สักคน
“เรื่องนี้ฉันไปเอง”
ไฉ่ไฉ่เลื่อนดูอยู่นาน ส่วนใหญ่เป็นคำขอเรื่องเงินทอง ไม่ก็อยากสอบเข้ารับราชการ บางคนยังขอให้ได้งานเวลาราชการ หยุดเสาร์อาทิตย์ด้วย