ชายหน้าตาน่ารังเกียจเห็นพวกเขาทำแบบนั้นก็ร้อนใจขึ้นมาทันที เขายิงปืนไปทางหน้าต่างพร้อมตะโกนว่า “พวกแกจะกลับมาหาพ่อแกเดี๋ยวนี้! ให้ไปจับผู้หญิง ไม่ใช่ให้ไปตายโหง!”
เสียงปังดังขึ้น กระสุนกระทบหน้าต่างอะลูมิเนียมอัลลอย ก่อนจะสะท้อนกลับออกไปอย่างรวดเร็ว พุ่งตรงเข้าแสกหน้าคนหนึ่งพอดี
ร่างนั้นหงายหลังตกออกไปนอกหน้าต่างทันที
อีกคนก็ถูกเขาลากตกลงไปด้วย
ปัง!
เลือดสาดกระเซ็น
ทั้งเขตเงียบกริบราวกับถูกปิดปาก ทุกคนได้ยินเสียงปืนหลายนัดอย่างชัดเจน
คนที่กล้าหน่อยปีนไปที่หน้าต่าง มองจุดที่หน้าบากตกลงมาเมื่อครู่ด้วยตาตัวเอง แล้วก็เห็นคนอีกสองคนร่วงกระแทกลงมา
เกิดเรื่องแล้ว!
นี่คือปฏิกิริยาแรกของทุกคน
บอสหลายคนส่งลูกน้องไปจัดการศพ
“ไปหามคนกลับมา โทรเรียกหมอมาด้วย ไม่ว่าใครถามก็บอกว่ายังไม่ตาย เดี๋ยวเตรียมรถพาออกไป”
ที่นี่เป็นแหล่งธุรกิจผิดกฎหมายก็จริง แต่จะทำอะไรโจ่งแจ้งเกินไปไม่ได้ ถ้าเรื่องบานปลายขึ้นมาก็จัดการลำบาก
บอสคนหนึ่งได้รับโทรศัพท์จากยามรักษาการณ์ จึงรีบหัวเราะกลบเกลื่อน “ไม่มีอะไรหรอก มีคนเช็ดหน้าต่างแล้วน้ำตาลในเลือดต่ำจนตกลงมา แต่ไม่เป็นไร ยังมีสติดี เดี๋ยวจะส่งไปโรงพยาบาล”
“ไม่มีใครยิงปืนหรอก ไอ้เด็กเวรที่ไหนไม่รู้จุดประทัดเสียงดังต่างหาก”
ยามลงมาจากหอเฝ้ายาม จากนั้นหลายคนก็ถือปืนเดินเข้าไปในเขต
บอสเร่งเร้า “เร็วเข้า หามคนขึ้นรถ!”