เจียงเสี่ยวสุ่ย: “หลินซิน”
ชายหน้าบากฟังไม่เข้าใจ เขาเก่งภาษาจีนมาก ไม่มีทางฟังผิด เขาคิดว่าผู้หญิงคนนี้มาปรากฏตัวที่นี่ ไม่ใช่มีแผนอะไร ก็สมองมีปัญหา
ไม่ว่าจะเป็นอย่างแรกหรืออย่างหลัง เขาก็ต้องได้ตัวผู้หญิงคนนี้มา เมื่อเข้ามาในลานของเขาแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไป
แต่ถึงอย่างนั้นก็ควรตรวจกรุ๊ปเลือดให้แน่ใจก่อน หากกรุ๊ปเลือดไม่ตรงกัน เลือดของเธอก็ไม่มีประโยชน์
เขาล้วงไม้จิ้มฟันออกมาจากกระเป๋า แล้วกวักมือเรียกเจียงเสี่ยวสุ่ย “ฉันรู้ว่าหลินซินอยู่ที่ไหน ฉันจะพาเธอไป แต่ที่นี่มีกฎ ยื่นมือมาสิ”
เจียงเสี่ยวสุ่ยเหลือบมองไม้จิ้มฟัน ไม่พูดอะไร แล้วยื่นมือออกไป
ข้อมือเรียวบางราวกับหักได้เพียงแค่บิด นิ้วมือขาวผ่องประหนึ่งตุ๊กตากระเบื้อง
ชายหน้าบากคว้ามือเธอไว้ทันที ลูบคลำอยู่ครู่หนึ่ง สัมผัสได้ว่าเป็นผิวของผู้หญิงที่อุ่นจริง ๆ เขาจึงเริ่มใจลอย ลืมข้อสงสัยเมื่อครู่ไปเสียสนิท
ทันทีที่เขาคว้ามือเธอ หลี่มู่จื่อก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน แนบอยู่ข้างกายเจียงเสี่ยวสุ่ย แล้วใช้ไออำมหิตสร้างชั้นเลือดเนื้อขึ้นหุ้มร่างเธออย่างรวดเร็ว
ชายหน้าบากลูบคลำจนพอใจ ก่อนใช้ไม้จิ้มฟันแทงปลายนิ้วเธอ บีบเลือดออกมาหนึ่งหยด แล้วสั่งให้ลูกน้องเอาไปตรวจ
หลังจากความยึดติดของหลี่มู่จื่อจางหายไป พลังของเธอก็ค่อย ๆ ลดลง จนมักจะเหม่อลอยอยู่บ่อยครั้ง
ตอนนี้เธอจำได้เพียงว่าต้องปกป้องเจียงเสี่ยวสุ่ยให้กลับไปจินซื่อ พ่อแม่ของเธอกำลังรออยู่ที่นั่น