อิ่นเซี่ยงหน่วนเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า “ได้ยินว่าช่วงนี้ภรรยาของคุณอาการไม่ค่อยดี คุณฟู่ได้รับยาตัวนี้มา ก็คิดถึงคุณเป็นคนแรกเลยค่ะ”
ไป๋หงเป่ารับมาอย่างตื่นเต้น “โรคนี้ยังมีหวังรักษาให้หายไหมครับ?”
หลายวันมานี้เขายุ่งอยู่กับการตัดชุดแต่งงานให้ตระกูลฟู่ จึงไม่ได้สังเกตความผิดปกติของภรรยา กว่าจะรู้ตัวอีกที ภรรยากลับจำเขาไม่ได้เสียแล้ว
ที่จริงโรคนี้มีสัญญาณเตือนมานานแล้ว ก่อนหน้านี้ไม่นานตอนลูกชายเกิดเรื่อง ภรรยาก็มักลืมของ บางครั้งออกไปข้างนอกครึ่งวัน ลืมไปว่าตัวเองจะทำอะไร สุดท้ายกลับมามือเปล่า
ตอนนั้นเขากำลังยุ่งอยู่กับการช่วยลูกชาย คิดว่าภรรยาขี้ลืมเพราะพักผ่อนไม่พอและเหนื่อยล้าจนหมดแรง
กระทั่งเมื่อเช้าวานนี้ หลังจากทำงานในสตูดิโอเสร็จ เขากลับถึงบ้าน พอเพิ่งก้าวเข้าประตู ก็เกือบถูกภรรยาไล่ตีออกมาด้วยไม้กวาด
เธอลืมเขาไปแล้ว
เขาอายุมากกว่าภรรยาไม่กี่ปี และเคยศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับโรคอัลไซเมอร์มานานแล้ว เพราะกลัวว่าตัวเองจะเป็นโรคนี้ ไม่คิดเลยว่าคนที่ป่วยจะเป็นภรรยา
ฟู่หมิงหยวนเคยดูรายงานฉบับนี้แล้ว มียาตัวใหม่ที่เพิ่งผ่านการทดลองทางคลินิกจริง ๆ และมีผลในระดับหนึ่งกับโรคอัลไซเมอร์ระยะแรก แต่ไม่ได้ผลกับระยะท้าย
ไม่คิดเลยว่าอิ่นเซี่ยงหน่วนจะนำยานี้มาใช้ตอบแทนอาจารย์ไป๋
ฟู่หมิงหยวนกล่าวตามตรงว่า “รีบพาคุณยายไปตรวจให้เร็วที่สุด ดูว่าใช้ยานี้ได้หรือเปล่า”
ไป๋หงเป่าพยักหน้าอย่างยินดี “ได้ครับ พรุ่งนี้พวกเราจะไปเลย”
อิ่นเซี่ยงหน่วนหยิบอัลบั้มภาพขึ้นมาเปิดดู ข้างในเป็นภาพถ่ายทั้งหมดที่ไป๋หงเป่ากับภรรยาออกงานสาธารณะด้วยกันตลอดหลายปีมานี้ เรียงตามลำดับเวลาอย่างใส่ใจ ทั้งยังมีบันทึกการสัมภาษณ์ของนักข่าวในเวลานั้นด้วย
แทบจะเป็นบันทึกเส้นทางสู่ชื่อเสียงของไป๋หงเป่าตลอดหลายสิบปี และยังรวบรวมทุกช่วงเวลาที่เขาอวดความรักระหว่างทางไว้ด้วย