“ทำไมฉันถึงเปลี่ยนไปแบบนี้?” ฉันเต็มไปด้วยความสงสัย พยายามหาคำตอบอยู่ในใจไม่หยุด ฉันมองแหวนทรัพย์สมบัติ หวังว่าจะได้คำอธิบายจากมัน แต่ครั้งนี้แหวนทรัพย์สมบัติกลับไม่ตอบสนองอะไรเลย มันนอนนิ่งอยู่บนนิ้วของฉัน ราวกับเป็นแค่แหวนธรรมดา
ดูเหมือนว่ามันจะทำได้แค่ประเมินของเก่าและซ่อมแซมโบราณวัตถุ ทั้งยังอธิบายได้เฉพาะเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการประเมินของเก่าและการซ่อมแซมโบราณวัตถุเท่านั้น
แต่การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นเรื่องดีอย่างมหาศาล เป็นสิ่งที่ผู้ชายมากมายใฝ่ฝันแต่กลับได้มาอย่างยากเย็น
จะไปมัวติดใจหาสาเหตุให้มากเรื่องทำไม?
ฉันเดินออกจากห้องน้ำอย่างสบายใจ เตรียมกลับห้องไปหาเสื้อผ้ามาสวม
หลี่ชิงคงยังไม่ตื่นเร็วขนาดนี้หรอกมั้ง?
แต่โลกนี้ก็ช่างมีเรื่องบังเอิญแบบนี้อยู่จริง ๆ
ฉันเพิ่งเดินออกจากห้องน้ำ หลี่ชิงก็เปิดประตูห้องเดินออกมาพอดี
เธอสวมกระโปรงรัดรูปสีดำที่ขับเน้นส่วนโค้งเว้าอันมีเสน่ห์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อจับคู่กับถุงน่องสีดำก็ยิ่งเพิ่มความเซ็กซี่เย้ายวนขึ้นอีกหลายส่วน
ผมยาวสีดำสนิทพลิ้วสลวยราวกับแพรไหมอยู่ด้านหลัง ไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหวของเธอ
เธอสวยจนละสายตาไม่ได้ ราวกับนางแบบที่เดินออกมาจากนิตยสารแฟชั่น
พอเห็นฉันเดินออกมาจากห้องน้ำโดยไม่สวมอะไรเลย หลี่ชิงก็ยืนตะลึงตาค้าง รีบยกมือทั้งสองข้างปิดใบหน้าแสนสวย พลางบ่นเสียงออดอ้อนว่า “จางหยาง นายตัวร้าย ทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า?”