"ว้าย..."
คืนวันเสาร์ ขณะที่ฉันกำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับการประเมินของเก่าอยู่ในห้อง จู่ๆ ก็มีเสียงร้องตกใจของหลิวชิงหย่า แฟนสาวของฉัน ดังมาจากห้องโถง ทำเอาฉันสะดุ้งโหยง
พอฉันวิ่งออกไปก็เห็น หลิวชิงหย่ากำลังวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากห้องน้ำ แก้มของเธอแดงราวกับมะเขือเทศสุกงอม เหมือนเลือดจะซึมออกมาได้ สีหน้าเต็มไปด้วยความเขินอายสุดขีด สายตาล่องลอย ไม่กล้าสบตาฉัน
"ชิงหยา เกิดอะไรขึ้น?" ฉันถามด้วยความตกใจ
"เมื่อกี้ตอนฉันอาบน้ำ อาเฉียงก็ผลักประตูเข้ามา ฉันถูกเขาเห็นหมดแล้ว... กุญแจประตูไม่รู้เป็นอะไร ล็อกแล้วแต่เปิดออก"
เสียงของหลิวชิงหยาเบาราวกับยุงบิน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเขินอายและกระดากใจ แทบอยากจะมุดลงไปในรอยแยกของพื้นดิน
"อะไรนะ? โดนอาเฉียงเห็นหมดแล้ว?"
ฉันชะงักไปชั่วขณะ สมองว่างเปล่า จากนั้นความโกรธแค้นก็พลุ่งพล่านจากก้นบึ้งของหัวใจ แพร่กระจายไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว มือทั้งสองของฉันกำแน่นโดยไม่รู้ตัว เล็บแทบจะจิกเข้าไปในฝ่ามือ
ฉันกับอาเฉียงเคยเป็นเพื่อนร่วมงานกัน เพิ่งเรียนจบไม่นาน เงินเดือนอันน้อยนิดไม่พอจะเช่าห้องอยู่คนเดียวได้ จำใจฉันจึงเลือกเช่าห้องสองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่นร่วมกับอาเฉียง
ห้องชุดทั้งหลังมีห้องน้ำใช้ร่วมกันเพียงห้องเดียว ปกติแล้ว ฉันกับอาเฉียงต่างก็มีแฟนของตัวเอง คนละหนึ่งห้องนอน ค่าใช้จ่ายทั้งหมดหารเท่าๆ กัน ชีวิตก็ราบรื่นดี ไม่คิดว่าวันนี้จะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเช่นนี้
ส่วนแฟนสาวหลิวชิงหยาเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของฉัน ในรั้วมหาวิทยาลัย เธอเป็นถึงดาวคณะที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ หน้าตาสวยระดับแนวหน้า มีคนมาตามจีบมากมายราวกับฝูงปลาแหวกว่ายในแม่น้ำ นับไม่ถ้วน
ตอนนั้นฉันอาศัยหน้าตาที่หล่อเหลาและเสน่ห์เฉพาะตัว สุดท้ายก็ชนะใจเธอได้
ขณะนี้ เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวตัวสั้น เพราะหลังอาบน้ำยังไม่ได้เช็ดตัวให้แห้ง ผ้าบางส่วนเปียกน้ำแนบติดกับตัว ดูยั่วยวนใจมาก
และเมื่อเห็นอย่างนี้ ในใจฉันก็เกิดความสงสัยอย่างหนัก "เธอถูกเห็นหมดตัว? แล้วเธอใส่เสื้อผ้าตอนไหน?"
"คือว่า..."
หลิวชิงหยายิ่งลนลานขึ้นอีก พูดตะกุกตะกัก "ตอนที่เขาเข้ามา ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จพอดี ฉันก็เลยใช้เสื้อผ้าบังไว้ แล้วบอกให้เขาออกไปเร็วๆ แต่ว่า เขาบอกว่ารีบจะเข้าห้องน้ำใหญ่ ไม่ยอมออกไป จำใจฉันเลยต้องหันหลังให้เขา แล้วรีบสวมเดรส"
ฟังถึงตรงนี้ ฉันโมโหแทบจะกระอักเลือด นี่เธอให้เขาดูข้างหน้าแล้ว ยังให้ดูข้างหลังอีก? ไม่รู้จักวิ่งออกมาใส่ข้างนอกหรือไง?
ตอนนั้น อาเฉียงเดินออกมาจากห้องส้วม เขาหน้าแดงก่ำ เดินโซเซ ราวกับเมาเหล้า
"หลิวชิงหยา จางหยาง ขอโทษด้วย ขอโทษจริงๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันกลับจากเลิกงานแล้วปวดหนักมาก ไม่คิดว่าข้างในจะมีคนอาบน้ำอยู่ ยิ่งไม่คิดว่ากุญแจประตูจะเสีย..."
อาเฉียงอธิบายอย่างตะกุกตะกัก ก้มหัวต่ำจนแทบจะจรดอก ไม่กล้ามองตรงมาที่เรา
"นายต้องตั้งใจแน่ๆ..." ฉันคำรามด้วยความโกรธในใจ
เมื่อคืนนี้ ฉันบังเอิญเห็นเขาแอบงัดแงะกุญแจประตูในห้องน้ำคนเดียว ตอนนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจ แต่วันนี้กุญแจประตูกลับมีปัญหาจริงๆ
หมอนี่ คงจะคิดไม่ดีมานานแล้ว โลภในความงามของแฟนฉัน อยากฉวยโอกาสแอบดูให้สมใจ
แฟนของอาเฉียง หลี่ชิง เป็นแอร์โฮสเตส รูปร่างร้อนแรง สวยราวกับดอกท้อและลูกพลัม นิสัยและจิตใจดีมาก แต่มักจะบินไปทั่วประเทศตลอดปี ไม่เคยให้เขาเลยสักครั้ง
ตอนนี้เขาก็อยู่ในวัยที่เลือดร้อนจนแทบจะอดกลั้นไม่ไหว
ก่อเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้ขึ้นมา ก็พอจะอธิบายได้
อย่างไรก็ตาม ฉันรู้สึกว่าสถานการณ์มันไม่ค่อยถูกต้อง หลิวชิงหยาโดนอาเฉียงเห็นหมดตัว แต่กลับใจเย็นพอจะใส่เดรสได้ แล้วค่อยกรี๊ดร้องวิ่งออกมา คาดว่าอาเฉียงคงทำอะไรเกินเลยกว่านั้น แต่เธอไม่ได้บอกออกไป ที่แปลกยิ่งกว่าคือ นอกจากความเขินอายและกระดากใจแล้ว เธอกลับไม่มีความโกรธแม้แต่น้อย
หรือว่าเธอไม่ได้รักฉันจริง แต่ชอบอาเฉียง หวังจะเป็นแฟนของอาเฉียง?
ส่วนอาเฉียง หรือว่าเขาไม่ได้รักหลี่ชิงจริงๆ แต่แอบรักหลิวชิงหยา แฟนของฉัน?
"ชิงหยา เธอว่าเรื่องนี้จะเอายังไงดี?"
ฉันระงับอารมณ์ที่ซับซ้อนในใจ แล้วถามหยั่งเชิง
"หลิวชิงหยา ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ เธอต้องยกโทษให้ฉันนะ" อาเฉียงเงยหน้าขึ้น มองหลิวชิงหยาอย่างประหม่า ในดวงตาเต็มไปด้วยความรักใคร่และหลงใหล ร่างกายสั่นเล็กน้อย
"คือว่า..." หลิวชิงหยามองฉันอย่างประหม่า แล้วก็เหลือบมองร่างกำยำของอาเฉียงอย่างเขินอาย สุดท้ายเธอใช้มือปิดหน้า พูดเบาๆ "ในเมื่อไม่ได้ตั้งใจ ก็ช่างมันเถอะ"
"ขอบคุณ..." อาเฉียงเหมือนได้รับการอภัยโทษ รีบหมุนตัววิ่งกลับห้องของเขาไปอย่างรวดเร็ว
"แย่แล้ว แฟนฉันคงจะชอบอาเฉียงจริงๆ ถึงได้ไม่ถือโทษกับอาเฉียง..."
หัวใจของฉันเย็นเยียบในทันใด อารมณ์สับสนซับซ้อนยิ่งนัก เจ็บปวด ทรมาน... ความรู้สึกต่างๆ นานาผสมปนเปกัน กวนให้ในใจฉันตีรวนไปหมด
"จางหยาง เธออย่าเก็บมาใส่ใจเลยนะ?"
หลิวชิงหย่าเอนกายอันเซ็กซี่ร้อนแรงของเธอเข้ามาซบในอ้อมอกของฉันเบาๆ แล้วเอามือทั้งสองโอบรอบคอฉัน ออดอ้อนขอร้อง
"ฉันจะไม่ใส่ใจได้ยังไง? เธอเป็นแฟนฉัน โดนเขาเห็นหมดตัว ฉันอึดอัดใจจะแย่"
ฉันหึงแล้ว
ผู้ชายปกติคนไหนเจอเรื่องแบบนี้ ก็คงจะหึงกันทั้งนั้น
"แต่เขาไม่ได้ตั้งใจนี่" หลิวชิงหยิ่งทำเสียงงอน
"หรือว่าฉันต้องจำทน?" ฉันจ้องแฟนสาว ท่าทีของเธอทำให้ฉันหงุดหงิดมาก หรือบางทีเธออาจจะนอกใจทางจิตวิญญาณไปแล้ว เพื่อพิสูจน์ความสงสัยในใจ ฉันเลยเสนอว่า "งั้นเราไปชวนเขาเล่นไพ่กันไหม คืนนี้ให้เขาเสียตังค์เยอะๆ หน่อย?"
"ดีๆ เลย"
หลิวชิงหย่ามีความสุขมาก ทำท่ารอไม่ไหวแล้ว
ดังนั้น ฉันจึงพาแฟนสาวไปเคาะประตูห้องอาเฉียง เสนอเล่นไพ่ตีปู้ วางเดิมพันตาละสิบหยวน ระเบิดหนึ่งครั้งเพิ่มเท่าตัว สูงสุดห้าเท่า
"ได้ ไม่มีปัญหา"
อาเฉียงใช้สายตาร้อนแรงมองหลิวชิงหย่าที่งามราวกับดอกไม้ แล้วเชิญพวกเราสองคนเข้าไปด้วยความดีใจ