ฉันมองตำรวจสาวสวยตรงหน้าด้วยสายตาไร้เดียงสา แล้วถามด้วยน้ำเสียงทุ้มมีเสน่ห์ว่า “น้องตำรวจ จับฉันทำไมเหรอ?”
“น้องตำรวจเหรอ? ฉันดูเด็กกว่าเขาจริง ๆ เหรอ?” จ้าวอี้ถงหน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย หนุ่มหล่อตรงหน้าหล่อมากจริง ๆ จนเธอแทบละสายตาไม่ได้
แก้มของเธอขึ้นสีระเรื่อ แววตาเผยความเขินอายออกมาเล็กน้อย
ตำรวจชายหงุดหงิดที่ฉันหล่อเกินไปจนเทพธิดาในใจของเขาอย่างจ้าวอี้ถงถึงกับเคลิ้ม จึงตวาดอย่างเดือดดาลว่า “เลิกพูดจาปากหวานได้แล้ว มีคนแจ้งว่านายพัวพันกับการพนันเป็นเงินจำนวนมาก...”
“แจ้งความเหรอ? โธ่เอ๊ย หรือว่าอาเฉียงแพ้จนหัวร้อน เลยแจ้งความฉัน?” ฉันอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
ตัวเขาเองก็เล่นพนันด้วยไม่ใช่เหรอ ไม่กลัวโดนจับไปด้วยหรือไง?
ฉันตั้งสติ แล้วยิ้มถามว่า “คุณตำรวจ แล้วมีหลักฐานไหม?”
“ให้ตายสิ ฉันแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ?” ตำรวจชายโกรธจนแทบกระอักเลือด เขาชี้ไปยังถุงพลาสติกสองใบในมือฉัน “นี่ไงหลักฐาน ฉันรู้ว่าข้างในมีเงินสดห้าแสนกว่าหยวน เป็นเงินพนันทั้งนั้น ไม่คิดเลยว่านายจะเป็นเซียนพนัน ชนะทีเดียวกินเรียบเลยนะ”
“เซียนพนัน ตอนนี้นายยังมีอะไรจะแก้ตัวอีก?” จ้าวอี้ถงได้สติกลับมา สีหน้าเย็นชา
แววตาของเธอแฝงอำนาจจนไม่มีใครกล้าสบตาตรง ๆ
“เงินสดห้าแสนกว่าเหรอ? ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย?” ฉันแสร้งทำหน้าสับสนและเหลือเชื่อ มองทั้งคู่ราวกับกำลังมองคนปัญญาอ่อน