ชั่วพริบตานั้น สัมผัสนุ่มนวลและแสนวิเศษพลันแผ่ซ่านจากจุดที่แนบชิดกัน ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ทำให้ฉันเคลิบเคลิ้มอย่างลึกซึ้ง
กลิ่นหอมเข้มข้นจากกายเธอคล้ายสุรารสกลมกล่อม เพียงชั่วครู่ก็ทำให้ฉันมึนงงจนแทบไม่ได้สติ
หัวใจฉันเต้นเร็วขึ้นฉับพลัน ลมหายใจก็ถี่กระชั้น ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนลงในชั่วขณะนี้ เหลือเพียงหญิงสาวในอ้อมแขนที่ทำให้ฉันหวั่นไหวจนหมดใจ
“จางหยาง อย่าฉวยโอกาสเอาเปรียบฉันสิ รีบปล่อยนะ...” หลี่ชิงหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอาย ราวกับแอปเปิลสุกงอม แดงเสียจนชวนให้ใจละลาย
เธอผลักอกฉันเบา ๆ ท่าทางเหมือนออกแรง แต่แท้จริงกลับนุ่มนวลไร้เรี่ยวแรง ราวกับเพียงประท้วงไปอย่างนั้น
แต่ฉันจะตัดใจปล่อยเธอไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?
สายตาฉันราวกับถูกแม่เหล็กดึงดูด จับจ้องใบหน้างดงามของเธอไม่วางตา ผิวพรรณเนียนละเอียด เครื่องหน้าประณีต ทุกอย่างล้วนทำให้ฉันหวั่นไหว
จากนั้นสายตาฉันก็ค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากอวบอิ่มชวนลิ้มลองราวกับดอกท้อแรกแย้ม ที่นั่นประหนึ่งมีมนตร์ลึกลับดึงดูดฉันอย่างลึกล้ำ ความปรารถนาอันแรงกล้าพลุ่งขึ้นในใจ จนแทบอยากจูบเธอให้ลึกซึ้งเสียเดี๋ยวนั้น
“อย่านะ ฉันยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟันเลย...” เสียงของหลี่ชิงยิ่งฟังยิ่งเขินอาย แผ่วเบาราวเสียงยุง
ยังไม่ทันพูดจบ เธอก็ออกแรงผลักฉันออก แล้วรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำราวกับลูกกวางน้อยที่ตกใจกลัว
ก่อนจากไป เธอยังหยิบแว่นขยายกับจี้หยกติดมือไปด้วย คงตั้งใจจะตรวจดูอย่างละเอียดอีกครั้งในห้องน้ำโดยไม่ให้ใครรบกวน