ในห้องทำงานของเหวินเย่หลาน เริ่นหัวเม่ามาส่งเอกสารให้เขา
พอเข้ามาในห้องก็เห็นเหวินเย่หลานกำลังดูไลฟ์สดอยู่
เขาสะดุ้ง รีบถามว่า “ดูด้วยบัญชีรองใช่ไหม?”
ไม่ว่าบัญชีโซเชียลแพลตฟอร์มไหนของเหวินเย่หลาน แค่ไปโผล่ในห้องไลฟ์ของคนอื่นก็เป็นข่าวใหญ่ได้แล้ว
เหวินเย่หลานส่งเสียงรับในลำคอ
เริ่นหัวเม่าอดขยับเข้าไปถามไม่ได้ “ไลฟ์ของใครถึงได้ดึงดูดให้นายอู้งานตั้งแต่เช้าแบบนี้...”
พอเห็นจวงชูฉิงบนหน้าจอ เริ่นหัวเม่าก็ร้องอ๋ออย่างรู้ทัน “ที่แท้ก็เป็นคุณครูจวงนี่เอง”
เริ่นหัวเม่าดูตามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างโมโห “ตระกูลฟ่านนี่รังแกกันเกินไปแล้ว คิดจริง ๆ หรือไงว่าโรงเรียนเป็นของบ้านตัวเอง!”
เหวินเย่หลานเหลือบมองเขา “เงียบหน่อย”
จวงชูฉิงไม่ใช่คนที่จะยอมถูกเอาเปรียบง่าย ๆ ตระกูลฟ่านกับผู้อำนวยการโจวคนนี้คงได้ซวยกันเร็ว ๆ นี้แน่
ขณะเดียวกัน คนดูไลฟ์ต่างก็พากันช่วยพูดแทนจวงชูฉิง
“ลงมือทำร้ายคนก็ไม่ถูกจริง ๆ” จวงชูฉิงตบหัวจวงหมิงรุ่ยเบา ๆ “มา ขอโทษเพื่อนที่เธอตีเขาซะ”
จวงหมิงรุ่ยฮึดฮัดอย่างไม่ยอมรับ แล้วปฏิเสธที่จะขอโทษ
จวงชูฉิงพูดอย่างใจเย็น “ถ้าวันนี้เธอไม่ขอโทษ บัญชีเกมของเธอจะไม่ได้แค่โดนแบนหรอกนะ เดี๋ยวฉันจะยกเลิกบัญชีเกมทั้งหมดของเธอ ต่อไปจะได้เล่นเกมไม่ได้อีก”
“เรื่องที่ฉันโดนคนไล่ฆ่าในเกม เป็นฝีมือเธอจริง ๆ ด้วย!” จวงหมิงรุ่ยพูดอย่างโมโห