ผู้อำนวยการโจวกระอักกระอ่วน “เรื่องนี้... เราเองก็ไม่ค่อยทราบรายละเอียดชัดเจนครับ”
“เรื่องสำคัญขนาดนี้ จะไม่ตรวจสอบให้ชัดเจนได้ยังไง” จวงชูฉิงเสนอ “เอาอย่างนี้ พวกคุณเอาภาพจากกล้องวงจรปิดของวันนั้นมาให้ดู พวกเราจะได้ดูพร้อมกัน”
ผู้อำนวยการโจวเหลือบมองฟ่านคุนโจวโดยไม่รู้ตัว ก่อนหน้านี้พวกเขาตกลงกันแล้วว่าจะไม่ให้คนนอกดูภาพจากกล้องวงจรปิด
“กล้องวงจรปิดดันเสียวันนั้นพอดีครับ” ผู้อำนวยการโจวพูดอย่างกระอักกระอ่วน
“กล้องวงจรปิดไม่เสียก่อนหน้านี้หรือหลังจากนี้ แต่ดันมาเสียตอนที่พวกเราจะขอดูพอดี” จวงชูฉิงจิ๊ปาก “บนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนั้นได้ยังไง หรือว่าผู้อำนวยการโจวกับฟ่านคุนโจวสมรู้ร่วมคิดกันเพื่อผลประโยชน์ จงใจไม่ให้ฉันดูภาพจากกล้องวงจรปิด? ให้ฉันโทร. แจ้งกระทรวงศึกษาธิการ แล้วขอให้ส่งคนมาตรวจสอบให้ละเอียดไหมว่ากล้องวงจรปิดของโรงเรียนเป็นอะไรไปกันแน่”
“มะ... ไม่ต้องครับ” ผู้อำนวยการโจวรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ผมจะโทร. เดี๋ยวนี้ ให้คนเอาภาพจากกล้องวงจรปิดวันนั้นมาให้”
ปล่อยให้จวงชูฉิงก่อเรื่องต่อไปไม่ได้แล้ว!
ไม่กี่นาทีต่อมา ผู้ช่วยก็รีบร้อนนำวิดีโอจากกล้องวงจรปิดของวันนั้นมาให้
ในวิดีโอ ฟ่านฮ่าวพาคนหลายคนไปดักจวงหมิงรุ่ยที่เพิ่งเดินออกจากห้องเรียนหลังเลิกเรียน จากนั้นก็เริ่มพูดจาถากถางเขา
“ได้ข่าวว่าพ่อนายเข้าคุกแล้วนี่? โอ้โห คุณชายน้อยจวง ช่วงนี้ทำไมไม่วางอำนาจแล้วล่ะ”
“นั่นสิ ได้ข่าวว่าพี่สาวที่เขาภูมิใจมาตลอด ที่จริงเป็นลูกที่พ่อเขามีกับผู้หญิงข้างนอก บ้านนายครึกครื้นดีจริง ๆ”