จวงชูฉิงเล่าแผนของเธอให้ฉู่หางฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
พูดง่าย ๆ ก็คือ ให้ฉู่หางช่วยเลิกอาการติดเกมของจวงหมิงรุ่ย ทำให้เขาเล่นเกมต่อไม่ได้
ฉู่หางตอบรับอย่างเต็มใจ “ได้สิ ฉันชอบทำเรื่องที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อนแต่ตัวเองไม่ได้อะไรแบบนี้ที่สุด วางใจได้ ฉันรู้จักยอดฝีมือในวงการเกมตั้งหลายคน ภายในหนึ่งสัปดาห์ รับรองว่าฆ่าน้องชายเธอจนเลิกเล่นเกมไปเลย”
“งั้นก็รบกวนคุณฉู่แล้วค่ะ”
ดูเหมือนเธอจะไม่หาเขาผิดคนจริง ๆ
ช่วงหลายปีมานี้ ฉู่หางไม่ได้ลงทุนแค่ในธุรกิจบันเทิง เขายังซื้อทีมอีสปอร์ตมืออาชีพลงแข่งด้วย
เอามืออาชีพมาจัดการผู้เล่นสมัครเล่นอย่างจวงหมิงรุ่ย ก็เหมือนเอามือข่มเหงคนที่ไม่มีทางสู้ชัด ๆ
“ช่วยเธอได้ แต่ฉันมีข้อแม้” ฉู่หางหาวพลางพูด “อีกสักพักจะมีงานเลี้ยง เธอต้องไปกับฉัน”
“ไม่มีปัญหาค่ะ” จวงชูฉิงตอบตกลงทันที
พอวางสาย เหวินเย่หลานก็อดถามไม่ได้ “เธอกับฉู่หางดูสนิทกันดีนะ?”
“ใช่ค่ะ คุณฉู่เป็นคนดีมาก” จวงชูฉิงจิบ นมแล้วพูดต่อ “เขายังทำให้ฉันได้เป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทบันเทิงเฟยเทียนด้วย”
เหวินเย่หลานพูดอย่างไม่ค่อยยอม “ฉันก็ให้หุ้นหงหยวนมีเดียกับเธอเหมือนกัน”
จวงชูฉิงแสดงวิธีเอาใจทั้งสองฝ่ายให้ดูทันที “เพราะงั้นคุณก็เป็นคนดีค่ะ เป็นคนดีสุด ๆ ไปเลย”
เหวินเย่หลานถึงได้พอใจขึ้นมาบ้าง
หลังจากนั้น จวงหมิงรุ่ยก็ได้พบกับฝันร้ายในเกมของตัวเอง