จวงชูฉิงใช้เวลาครู่ใหญ่กว่าจะดึงสติกลับมาจากความตกตะลึงได้ “เธอหมายถึงว่า ตอนนี้เหวินเย่หลานก็อยู่ในงานประมูลด้วยเหรอ?”
ถ้าอย่างนั้นเขาก็เห็น “การแสดงสุดยอด” ของเธอเมื่อกี้ด้วยน่ะสิ?
“ตัวเขาไม่ได้มา แต่ให้คนอื่นมาประมูลแทน”
จวงชูฉิงถอนหายใจโล่งอก ยังดีที่เหวินเย่หลานไม่ได้มาด้วยตัวเอง
หลังงานประมูลจบลง ตู้จิ้นโจวส่งของขวัญให้จวงชูฉิงเป็นพิเศษ เพื่อแสดงความขอโทษและชดเชยให้เธอ
“วันนี้ต้องขอบคุณคุณหนูจวงมาก ไม่อย่างนั้นพวกเราคงไม่รู้ว่าภาพวาดภาพนั้นเป็นของปลอม” ตู้จิ้นโจวพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ไม่ได้มีค่าอะไร หวังว่าคุณหนูจวงจะไม่รังเกียจนะครับ”
“คุณตู้เกรงใจเกินไปแล้วค่ะ” จวงชูฉิงรับของขวัญที่เขายื่นให้ “งั้นฉันรับไว้ก็แล้วกันนะคะ”
เมื่อกี้เธอถามระบบมาแล้ว ตู้จิ้นโจวไม่ใช่คนเลว เรื่องภาพวาดปลอมครั้งนี้เขาเองก็ถูกหลอก ไม่ได้ตั้งใจจะนำของปลอมมาประมูล
ตู้จิ้นโจวส่งของขวัญให้เธอ นอกจากจะขอโทษเรื่องภาพปลอมแล้ว อีกนัยหนึ่งก็เป็นการขอคืนดีด้วย
“คุณหนูจวงสมควรได้รับของชิ้นนี้แล้ว” ตู้จิ้นโจวยิ้ม “ก่อนหน้านี้เสี่ยวชิวมีเรื่องเข้าใจผิดกับคุณหนูจวง หวังว่าคุณหนูจวงจะให้อภัยด้วยนะครับ”
ถ้าก่อนหน้านี้ตู้หยินชิวไม่หาเรื่องจวงชูฉิง เรื่องวุ่นวายในงานประมูลวันนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น
จวงชูฉิงเป็นคนคุยง่าย “ได้สิ ขอแค่ต่อไปคุณหนูตู้ไม่มาหาเรื่องฉันอีก ฉันก็จะถือว่าวันนี้ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น”