ตอนเที่ยง จวงชูฉิงกับเหวินเย่หลานไปกินมื้อกลางวันที่บ้านเพื่อนบ้านอีกหลังหนึ่ง
บ้านนี้มีลูกสาวคนหนึ่งอายุเท่ากับจวงชูฉิง ชื่อสวี่จิงจิง ตอนเด็ก ๆ ทั้งคู่ชอบเล่นด้วยกัน ความสัมพันธ์ก็นับว่าดีทีเดียว
ทั้งคู่เรียนโรงเรียนประถมและมัธยมต้นแห่งเดียวกัน จนกระทั่งขึ้นมัธยมปลายถึงได้แยกย้ายกันไป
ผลการเรียนของสวี่จิงจิงดีมาโดยตลอด หลังสอบเข้าเรียนต่อระดับมัธยมปลาย เธอก็ได้เข้าโรงเรียนที่ดีที่สุดในเมืองนี้ ตอนเรียนมัธยมปลายเธอมีผลการเรียนโดดเด่นเสมอ แต่ก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย จู่ ๆ สวี่จิงจิงก็ลาออกโดยไม่รู้สาเหตุ แถมยังไม่ได้เข้าสอบด้วย
ภายหลังจวงชูฉิงได้ยินพ่อแม่ของสวี่จิงจิงเล่าว่า หลังลาออกจากโรงเรียนมัธยมปลาย เธอก็ไปทำงานต่างเมือง แทบไม่กลับบ้าน
นับจากนั้น จวงชูฉิงก็ไม่เคยเจอเธออีกเลย
“อาสะใภ้สาม ปีนี้จิงจิงกลับมาฉลองปีใหม่ไหมคะ?” จวงชูฉิงถามแม่ของสวี่จิงจิง “ฉันไม่ได้เจอเธอมาหลายปีแล้ว”
ถึงงานจะยุ่งแค่ไหน ก็คงไม่ถึงกับไม่กลับบ้านเลยตลอดเวลาหรอกมั้ง
อาสะใภ้สามเผลอมือ ชามที่เพิ่งหยิบมาหล่นลงพื้น แตกกระจายเป็นชิ้น ๆ
จวงชูฉิงสังเกตได้ว่าอาสะใภ้สามมีท่าทีผิดปกติ
หรือว่าสวี่จิงจิงจะเกิดเรื่องขึ้น?
【ระบบ ช่วยดึงข้อมูลของสวี่จิงจิงให้หน่อย】จวงชูฉิงถามระบบในใจ 【ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?】
ระบบ: 【ตอนนี้สวี่จิงจิงอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชประจำเมือง】
จวงชูฉิงตกตะลึง เด็กสาววัยกำลังดีคนหนึ่ง ทำไมถึงไปอยู่โรงพยาบาลจิตเวชได้ล่ะ?