บทที่ 161 พี่น้องตระกูลเสิ่น
จวงชูฉิงถามอย่างสงสัยว่า “ว่าไปแล้ว ตอนนั้นคุณปู่เลือกฉันให้แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับนายได้ยังไง ตามเหตุผลแล้ว เสิ่นจิ้งเหยาน่าจะเหมาะกับนายมากกว่า”
แค่เพราะคำพูดของอาจารย์ผู้ทำนายที่ว่า “ดวงชะตาวันเกิดของเธอดี” ก็ถึงกับตัดสินใจเรื่องแต่งงานของหลานชายคนโตอย่างลวก ๆ เลยเหรอ?
“คุณปู่ไม่ชอบนิสัยของเสิ่นจิ้งเหยา” เหวินเย่หลานอธิบาย “อีกอย่าง ตอนนั้นอาจารย์ผู้ทำนายบอกว่าดวงชะตาวันเกิดของเธอกับฉันเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบ”
“คุณปู่เชื่อคำพูดของอาจารย์ขนาดนั้นเลยเหรอ?” จวงชูฉิงยิ่งประหลาดใจ
เหวินเย่หลานเลิกคิ้วมองเธอ “คำพูดของอาจารย์จะผิดได้เหรอ?”
จวงชูฉิงว่า “สุดท้ายเราก็หย่ากันอยู่ดี นั่นพิสูจน์แล้วว่าคำพูดของอาจารย์ยังมีข้อบกพร่อง”
เหวินเย่หลานยื่นมือมาบีบแก้มเธอเบา ๆ “ที่เราหย่ากันไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์แตกร้าวสักหน่อย”
“แน่นอนอยู่แล้ว” จวงชูฉิงเห็นด้วยอย่างยิ่ง “ความสัมพันธ์ของเรายังไม่ทันได้พัฒนาด้วยซ้ำ จะไปแตกร้าวได้ยังไง”
เหวินเย่หลานออกแรงมือหนักขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
“อื้อ!” จวงชูฉิงปัดมือเขาออก “นายบีบจนปากฉันเบี้ยวหมดแล้ว”
เหวินเย่หลานขยับเข้ามาใกล้ “งั้นจูบสักทีไหม?”
“ไม่ได้” จวงชูฉิงปฏิเสธอย่างหนักแน่น “ตอนนี้ภาพลักษณ์ของเราคือคู่สามีภรรยาที่กำลังจะหย่ากัน จะมาหวานแหววกันแบบนี้ได้ยังไง”
เหวินเย่หลานถอนหายใจ “เส้นทางตามง้อเมียช่างยาวไกลจริง ๆ”
จวงชูฉิงเปลี่ยนเรื่อง “งานเลี้ยงรับญาติของตระกูลเสิ่น นายจะไปไหม?”