「ชิงเอ๋อร์ อย่าเพิ่งสนใจเหวินเย่หลานเลย คิดก่อนดีกว่าว่าคืนนี้จะผ่านไปอย่างปลอดภัยยังไง」ระบบพูดขึ้นกะทันหัน
จวงชูฉิง：「ฟังจากที่พูดมา คืนนี้จะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นเหรอ? แล้วก็ช่วยเลิกเรียกฉันว่าชิงเอ๋อร์ได้ไหม เรียกแบบนี้ทีไร ฉันรู้สึกเหมือนโดนไทเฮาเรียกตัวยังไงไม่รู้」
「งานเลี้ยงวันเกิดคืนนี้ เสิ่นจิ้งเหยาก็มาด้วย เธอกับเหวินเย่หลานโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ไม่พอใจเรื่องที่เธอแต่งงานกับเขามาตลอด ถึงตอนนั้นเธอจะหาเรื่องเธอในงานเลี้ยง」
จวงชูฉิงเดา：「จะสาดเหล้าใส่ฉันหรือผลักฉันตกน้ำอะไรแบบนั้นไหม?」
สมกับเป็นนิยายประธานาธิบดีสุดหล่อ งานเลี้ยงทุกงานไม่ธรรมดาจริง ๆ
「ไม่ใช่เรื่องเด็ก ๆ แบบนั้นหรอก เธอจะใส่ร้ายว่าเธอขโมยของ แล้วทำให้เธอขายหน้าต่อหน้าทุกคน」
จวงชูฉิง：「ฟังดูก็ไม่ได้เหนือชั้นตรงไหนเลย」
ระบบเตือนเธอ：「ยังไงเสิ่นจิ้งเหยาก็เกลียดเธอเข้าไส้ อยากเห็นเธอหมดอนาคตใจจะขาด เธอต้องระวังตัวให้ดี」
「โอเค รู้แล้ว」
ระหว่างทางไปบ้านเก่า เหวินเย่หลานไม่รู้ว่าโดนเธอยั่วโมโหเข้าจริงหรือเปล่า ถึงได้หลับตาพักมาตลอดทาง
ส่วนจวงชูฉิงก็นั่งฟังระบบเมาท์เรื่องตระกูลเสิ่นมาตลอดทาง
ตระกูลเสิ่นเองก็เป็นตระกูลประหลาดไม่เบา
พ่อของเสิ่นจิ้งเหยาเชื่อว่ามีลูกเยอะยิ่งเป็นสิริมงคล เขาแต่งงานกับภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายมาแล้วสามคน ยังมีผู้หญิงข้างนอกอีกหลายคนที่คลอดลูกให้เขา เรียกได้ว่าธงแดงในบ้านไม่ล้ม ธงหลากสีข้างนอกก็โบกสะบัด