สวี่หย่าเจวียนมองเธออย่างไม่อยากเชื่อ «ฉันเป็นแม่แท้ ๆ ของแกนะ แกยังกล้ามาขอเงินฉันอีกเหรอ!»
«คุณนายจวง อย่าคิดจะใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับฉันเลย ศีลธรรมของฉันถูกพวกคุณขัดเกลาจนไม่เหลือแล้ว» จวงชูฉิงพูดอย่างใจเย็น «ฉันเรียกร้องได้ คุณก็ปฏิเสธได้เหมือนกัน อย่างที่เขาว่ากัน ซื้อขายไม่สำเร็จก็ยังเป็นมิตรต่อกันได้ ฉันไม่ได้บังคับให้คุณซื้อข่าวสักหน่อย จะจ่ายเงินซื้อหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ»
สวี่หย่าเจวียนถลึงตามองเธออย่างเดือดดาล แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ «แกต้องการเงินเท่าไร?»
เธออยากรู้นักว่าจวงชูฉิงรู้เรื่องอะไรบ้างกันแน่
จวงชูฉิงชูมือขึ้นมาหนึ่งข้าง «เห็นแก่ที่เราเป็นแม่ลูกกัน ฉันลดให้คุณแล้ว ห้าล้าน»
สวี่หย่าเจวียนแค่นเสียง «แกกล้าเรียกราคาแบบนี้จริง ๆ นะ»
«เงินห้าล้านสำหรับคุณนายจวง ก็แค่เงินซื้อกระเป๋าไม่กี่ใบ» นิ้วเรียวขาวของจวงชูฉิงเคาะโต๊ะเตี้ยเบา ๆ สองสามครั้ง «ว่าไงคะ จะซื้อข่าวนี้ไหม?»
สวี่หย่าเจวียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินห้าล้านให้จวงชูฉิง
«ฉันให้เงินแกแล้ว ทีนี้บอกฉันได้หรือยัง» สวี่หย่าเจวียนวางโทรศัพท์ลงอย่างแรง
พอเห็นข้อความแจ้งว่าเงินห้าล้านเข้าบัญชีแล้ว จวงชูฉิงก็ยิ้มร่าในทันที «ได้สิ»
«จริง ๆ แล้วก่อนที่จวงหย่งหยวนจะรู้จักคุณ เขากับจ้าวฉินเป็นแฟนกันมาก่อน ต่อมาจวงหย่งหยวนก็ได้รู้จักคุณ คุณหนูใหญ่ที่ทั้งซื่อทั้งรวย แถมยังเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลสวี่ ทั้งคู่ก็เลยคิดไม่ซื่อกับคุณ»