เหวินเย่หลานวางธงเชิดชูเกียรติไว้ข้าง ๆ แล้วดึงเก้าอี้มานั่งตรงข้ามจวงชูฉิง
“สรุปแล้ว เธอจะรับตำแหน่งที่ปรึกษาหรือเปล่า?” เหวินเย่หลานถาม
จวงชูฉิงมองเขาอย่างงุนงง “นายสนับสนุนให้ฉันไปเป็นที่ปรึกษาเหรอ?”
เรื่องเหลือเชื่อขนาดนี้ เหวินเย่หลานน่าจะคัดค้านไม่ใช่เหรอ?
แต่ผิดคาด เหวินเย่หลานไม่ได้คัดค้าน “เธออยากไปก็ไปสิ”
จวงชูฉิงกะพริบตาปริบ ๆ อย่างสับสน “ฉันนึกว่านายจะคัดค้านซะอีก”
เหวินเย่หลานตอบ “นี่เป็นเรื่องของเธอ เธอก็ควรตัดสินใจเอง”
“งั้นฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน” จวงชูฉิงยังไม่รีบตัดสินใจ
ใครจะคิดว่าระบบสอดรู้ที่อยู่กับเธอไม่เพียงใช้สอดรู้เรื่องชาวบ้านได้ แต่ยังช่วยตำรวจไขคดีได้อีกด้วย
ระบบเริ่มกระโดดโลดเต้นแล้ว 「อ๊าาา ไม่คิดเลยว่าสักวันฉันจะได้ช่วยตำรวจไขคดีด้วย! นักเรียนจวง ฉันว่าข้อเสนอนี้ดีมาก ลองพิจารณาตอบรับดูได้นะ」
เหวินเย่หลานเอ่ย “อ้อ มีข่าวดีอีกเรื่องจะบอกเธอ”
จวงชูฉิงตาเป็นประกาย “ข่าวดีอะไรเหรอ?”
“ภาพยนตร์เรื่อง《ควันไฟมนุษย์》ใกล้จะเข้าฉายแล้ว งานรอบปฐมทัศน์อีกสามวัน เธอไปด้วยกันนะ” เหวินเย่หลานบอก
จวงชูฉิงรู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะ “ฉันเล่นเป็นแค่ตัวประกอบในเรื่อง บทที่ออกหน้ากล้องคงไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ ฉันไปคงไม่เหมาะมั้ง?”
ถึงตอนนั้นพวกแอนตี้คงด่าเธออีกว่าเกาะกระแสหนัง
เหวินเย่หลานกล่าว “ยังไงนี่ก็เป็นหนังเรื่องแรกที่เธอแสดง เธอไม่อยากไปดูในงานด้วยตัวเองเหรอ?”
พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ จวงชูฉิงก็เริ่มหวั่นไหวขึ้นมาจริง ๆ